من راجع به کل مجلس مکرر عرض کرده و حالا هم عرض مى کنم که مجلس ما باید با مجلس‌هاى سابق فرق داشته باشد، البته فرق هم دارد، اما هر امرى کم کم به انحراف کشیده مى‌شود و چنین نیست که یکدفعه انحراف واقع شود. در خود انسان نیز چنین است که شیطان و نفس اماره به تدریج از عمل به مکروهات و بعد از آن به صغائر و از آنجا به بالاتر انسان را منحرف مى‌کنند. در مجلس سابق دوره اولش بهتر بود، لکن در هر سال چیزى به آن اضافه و یا از آن کم شد تا رسید به آنجا که مجالس اخیر را دیدیم. شما از اول اگر جلوى فساد را نگیرید معلوم نیست که به وضع سابق منتهى نشود. البته باید عاقلانه باشد که مسأله حادى پیش نیاید.

در مسائل ملایمت و جهت رحمت بیشتر از جهت خشونت تاثیر مى‌کند

در مسائل ملایمت و جهت رحمت بیشتر از جهت خشونت تاثیر مى‌کند. من در زمان اختناق رضاخانى وقتى در مدرسه فیضیه صبحت مى‌کردم، آنگاه که از جهنم و عذاب الهى بحث مى‌کردم همه خشکشان مى‌زد، ولى وقتى از رحمت حرف مى‌زدم‌دیدم که دل‌ها نرم مى‌شود و اشک‌ها سرازیر مى‌گردد و این تاثیر رحمت است. با ملایمت انسان بهتر مى‌تواند مسائل را حل کند تا شدت و مجلس باب مباحثه است و باید مثل مباحثه طلبه‌ها باشد که با هم دوست هستند و با یکدیگر بحث و گفتگو مى‌کنند ولى معلوم است که مباحثه هست.

مجلس اسلامى باید ملت و دیگران را ارشاد کند چون مسائل به خارج منعکس مى‌گردد و تاثیر روى مردم مى‌گذارد، از این جهت مسؤولیت مجلس به عنوان یک مرشد و هدایت کننده براى مردم زیاد است و این کلى مطلب است که انشاءالله این مجلس اول انقلاب، پایه‌اى و سنت حسنه‌اى باشد براى آینده که هر چه خوب بشود، شما در اجر آن شریک هستید.

در مسأله‌اى که راجع به کمیته فرمودید اعتقادم بر این است که همین گونه که هست باشد و هیچ گونه تحولى درباره آن صورت نگیرد. راجع به استیضاح هم من هیچ نظرى نمى‌دهم فقط با ملایمت و تفاهم باشد، موافقین و مخالفین حرف‌هایشان را بزنند، آنوقت مجلس هر چه راى داد معتبر