اگر نبود براى شهداء در راه خداوند مگر این آیه کریمه، در معرفى مقام بلند پایه شهدا، کافى بود، که عزیزانى که در راه حفظ اسلام و کشور اسلامى بزرگترین سرمایه خود را از دست داده‌اند، شهدائى که در حفظ شرف اسلام و دفاع از جمهورى اسلامى همه چیز خود را طبق اخلاص تقدیم خداوند متعال کردند. در این آیه کریمه بحث در زندگى پس از حیات دنیا نیست که در آن عالم همه مخلوقات داراى نفس انسانى به اختلاف مراتب از زندگى حیوانى و مادون حیوانى تا زندگى انسانى و مافوق آن زنده هستند، بلکه شرف بزرگ شهداء در راه حق، حیات عندالرب و ورود در ضیافت الله است. این حیات و این ضیافت را با قلم‌هاى شکسته‌اى مثل قلم من نمى‌توان توصیف و تحلیل کرد، این حیات و این روزى غیر از زندگى در بهشت و روزى در آن است، این لقاءالله و ضیافت‌الله مى‌باشد. آیا این همان نیست که براى صاحبان نفس مطمئنه وارد است فادخلى فى عبادى و ادخلى جنتى که فرد بارز آن سید شهیدان سلام الله علیه است. اگر آن است چه مژده‌اى براى شهیدان در راه مرام حسین علیه السلام الله که همان سبیل الله است، از این بالاتر که در جنتى که آن بزرگوار شهید فى سبیل الله وارد مى‌شود و در ضیافتى که آن حضرت حاضرند، به این شهیدان اجازه دخول دهند که آن غیر از ضیافت‌هاى بهشتى است و آنچه در وهم من و تو و شما نیاید، آن بود.

بحمدالله شهیدان ما که پیرو شهید عظیم‌الشأن اسلام علیه السلام هستند جمهورى اسلامى را بیمه کردند و پیروزى بر دشمنان اسلام و ایران و ملت بزرگوار ایران و سایر ملت‌هاى مسلمان بلکه مستضعفان جهان را تحفه آوردند. بى‌جهت نیست که مستکبران جهان با تمام توطئه‌ها و شیطنت‌ها بر ضد یک ملت کوچک چهل میلیونى که به حسب معنویت و ارزش‌هاى انسانى بر قله بلند و والاى سعادت ارتقاء یافته است، قیام نموده‌اند. خود این توطئه‌ها و بوق و کرناهاى ابرقدرت‌هاى عالم و پیوستگان و وابستگان به آنان از بزرگترین ارزش‌ها و والاترین مقام‌ها براى یک ملت است که تاکنون براى هیچ ملتى رخ نداده است و این ارزش را شهداى والامقام و جانبازان، این شهداى زنده و به دنبال آنان ملت عظیم‌الشأن ایران در پشت جبهه‌ها آفریده‌اند. آفرین بر این قدرت ایمان و قوت بازوى عزیزان و صدها آفرین بر امتى که خود را و جوانان خود را از لجنزار و کانون فساد و تیره روزى که‌