صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٥
به برکت اسلام و ملت در صحنه حاضر ایران این مسائل حل مىشود انشاءالله.
ورود ترکیه به عراق براى سرکوبى کردها
از مسائل مهمى که هست و من از یک جنبهاش مىخواهم صحبت کنم، جنبههاى دیگرش حالا صحبت از آن نمىشود من فقط یک جنبهاش را مىخواهم صحبت کنم، آن قضیه ورود ترکیه در عراق است براى - کردها - سرکوبى کردها. آنى که من مىخواهم صحبت کنم این است که کرد ایران و کرد عراق و کرد ترکیه همه کرد هستند. تفاوت این است که در کردهاى ایران اکثریتشان با جمهورى اسلامى موافقند و با این چند دسته فاسدشان مخالفند. الان سرتاسر کردستان ائمه جمعهشان، علماى آنجا، مردمشان با جمهورى اسلامى موافقند، آنى که فساد مىکنند عبارت از یک دو تا دستهاى است که بعضشان کمونیستاند و بعضشان بدتر از کمونیست. چى شد که تمام رسانههاى گروهى عالم راجع به کردهاى ایران اینقدر حساس هستند که از خود کردها هم حساسترند. خود کردها مىگویند که ما مىخواهیم که این فاسدها از بین بروند، لکن رسانههاى گروهى همیشه ایران را محکوم مىکنند و لحنشان نسبت به ورود ترکیه در عراق براى سرکوبى کردها یا همفکرى عراق با آنها اگر راست باشد، این دیگر مسالهاى نیست، خوب آنها آمدهاند مىخواهند مملکتشان را نگذارند که چیز بشود، آنى که مساله است این است که کرد ایران چرا؟ اگر مسالهاى است که آنها مىگویند تجزیهطلبند، خوب کردهاى فاسد ما بیشتر هستند، چى شد که همه عالم سنگینىشان را انداختهاند روى ایران که این ایران است که کردها را چه مىکند و چه، چقدر مىکشد. و همین فاسدهایى که در خارج نشستهاند و نسبت به کردهاى ایران سینه چاک مىکنند، اینها چطور شد که راجع به قضیه کردهاى عراق و کردهاى ترکیه صحبتى اینقدرها ندارند، اگر باشد هم یک کلمهاى مىگویند و مىگذرند. این گرفتارىهایى که بشر به آن مبتلاست این نحو گرفتارىهاست، اینطور حق کشىهاست که سرتاسر عالم را فرا گرفته است و اگر چنانچه یک منجى براى این بشر پیدا نشود (و انشاءالله امیدوارم که به زودى پیدا بشود و خداوند منجى بزرگ را به داد بشریت برساند) اگر دیر بشود اصلاً هلاکت در بین همهشان یک امر ساده عمومى مىشود. یک دسته بیچاره مظلوم در سرتاسر دنیا زیر لگد دارند پایمال مىشوند، از هیچ جا خبرى نیست که راجع به آنها صحبتى بشود. در آمریکا آنقدر مظلومین دارند پایمال مىشوند اصلاً راجع به آمریکا صحبتى نیست که این چرا این کار را مىکند. در شوروى هم آنقدر مظلومین پایمال مىشوند، صحبتى از آن هم نیست. در منطقه هم همین طور، آنقدر مردم و ملتهاى خودشان را، آن هم صحبتى نیست. این فقط اینجاست، ایران است که حکومتش دارد اختناق ایجاد مىکند و مردم همهشان مخالف با حکومت هستند لکن سرنیزه است که اینها را حاضر کرده و اینها مىآیند در خیابانها، که این در دنیا باید اسم این را چى گذاشت؟ آنى که قلم دستش مىگیرد و اینها را مىنویسد، باید چه اسمى رویش بگذاریم؟ آنى که دستور مىدهد به این رسانهها و همه را هماهنگ مىکند یک وقت مىبینى از همه جا یک صدا بلند مىشود، این را باید چى