صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٤٨

وقتى به واسطه خارج شدن ماها از زى طلبگى مردم را از ما منصرف کنند و انصراف از روحانیت منتهى مى‌شود به انصراف از اسلام. و مبادا به واسطه اختلافى که گاهى بین ماها فرض کنید پیدا شود، اختلاف کشیده بشود به جاهاى دیگر و موجب بشود به اینکه یک وقت ملت دو دسته بشوند. یک دسته از این، هر شهرى دو دسته بشوند، یک دسته طرفداران آن آقا، یک دسته طرفداران آقا، و فراموش بکنند آن چیز را خداى تبارک و تعالى را و فراموش بکنند انقلاب را. این دو تا مطلبى است که من نگرانش هستم و بسیار از اینها گاهى رنج مى‌برم که مى‌شنوم مثلاً در فلان جا بین فلان و فلان اختلاف هست و بدانید که اختلاف، اختلاف سر اسلام نیست. اختلاف سر من هست من اسلام را باید تقویت کنم. اسلامى که من تقویت کنم قبول دارم. اسلامى که رفیق من تقویت کند نه، او را من قبول ندارم. این در باطن ذات آدم هست ولو نگوید نم گوید البته اما در باطن ذات انسان این دو مسأله هست. مگر خداى تبارک و تعالى توفیق بدهد به انسان که خودش را مهذب کند.

در تعیین رهبرى حق را ملاحظه کنید، آنکه مرضى خداست، نه آنکه مرضى نفس شیطانى ماست

و من امیدوارم که خداوند تبارک و تعالى به شما آقایان که برگزیده این ملت هستید براى این مسأله‌اى که در قانون اساسى است و براى تعیین رهبر و شوراى رهبرى یا شوراى رهبرى توجه به این معنا بسیار داشته باشید که آیا تعیین فلان آدم که در ذهن من است، براى خدا من مى‌خواهیم تعیین کنم یا چون دوست من است، چون رفیق من است؟ و آن که مى‌گوید این صلاحیت ندارد، براى خدا دارد این حرف را مى‌زند یا براى اینکه مثلاً رقابتى با او دارد؟ شک نکنید که مسأله ما نباید پیش خودمان به خودمان تعمیه کنیم. شک نکنید که اینها ریشه‌اش اصل اصل ریشه‌اش در نفس انسان است و انسان تا آن دم آخر، آنوقتى هم که مى‌خواهد بمیرد این ریشه هست، آنوقت بیشتر هم شاید ظاهر بشود. یکى از علماى قزوین رحمة الله گفتند که من رفتم بالاى سر یک کسى که محتضر بود. گفت به من که آن ظلمى را که خدا به من کرده است هیچ کس به هیچ کس نکرده، براى اینکه من این بچه‌ها را با ناز و نعمت بزرگ کرده‌ام، حالا دارد من رابرد. و این مسأله خطرناک است براى انسان، خطر جدى دارد براى انسان که انسان گمان کند شیطان از او دست بر مى‌دارد در آخر عمر. از حالا، حالا که فرصت هست وقتى پیر مرد شدید مثل من دیگر نمى‌توانید کارى بکنید از حالا که جوان هستید و قواى جوانى محفوظ است جدیت کنید به اینکه هواى نفس را از نفس خودتان خارج کنید. همه گرفتارى روى همین هواى نفس است. در تعیین رهبر، در تعیین رهبرى، نه دسته بندى باشد که خیر، ما مى‌خواهیم آن کسى که با ما دوست است باشد، و نه اشکال باشد به اینکه این چون با من خیلى دوست نیست، نباشد. حق را ملاحظه کنید. آنکه مرضى خداست، نه آنکه مرضى نفس شیطانى ماست مسأله مهم است، اهمیت حیاتى دارد مساله، این مسأله مهم الان در عهده شما آمده است. شما قبول کرده اید این را و این مسأله مهم را باید با توجه به خدا، استغاثه به خداى تبارک و تعالى که نبادا