صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ١٥٨

حفظ بکنید. صورت عمل میزان نیست، آن چیزى که میزان است انگیزه عمل است، معناى عمل است، دوتاست عمل، در صورت مثل هم هستند. شمشیرى که در دست حضرت امیر سلام الله علیه است فرود مى‌آید و فرض کنید که عمروبن عبدود را مى‌کشد. این صورت عمل با صورت عمل دیگرى که شمشیر دستش هست و یک کس دیگر را مى‌کشد، صورت، یک صورت است، هر دو شمشیرى است و در دستى است و فرود مى‌آید و یک کسى را مى‌کشد، لکن آنى که او را با عبادت ثقلین افضل دانسته‌اند براى آن انگیزه عمل است، براى آن معنایى است که در آن عمل است نه براى این صورت عمل است. انگیزه عمل که این عمل را به آنجا مى‌رساند که لایوازى عباده ثقلین انگیزه عمل است که چند تا قرص نان جو را که اهل بیت علیهم السلام به فقیر و اسیر و چه مى‌دهند در قرآن چند آیه براى او مى‌آید. آن چیزى که هست این است که انگیزه عمل الهى است وقتى الهى شد جبرانش الهى است. شما جوان عزیزى که الان براى اسلام دارید خدمت مى‌کنید و مطمئن باشید که ارزش بسیار زیاد دارید شما، توجه به روحیات خودتان بکنید که نبادا در این امر شیطان دخالت بکند. قدرت دست‌تان هست نبادا که این قدرت را اعمال بکنید در یک جایى برخلاف. مراقبت کنید از خودتان. مواظبت کنید از خودتان. اینکه من عرض مى‌کنم، مخصوص به شما نیست، همه ما باید این مطلب را در نظر داشته باشیم.

همه ملت ما، همه انسان‌ها باید توجه به این معنا داشته باشند که قدرت را به جاى خودش اعمال کنند. انبیا قدرت‌شان را به محل خودش انجام مى‌دادند. حضرت موسى عصایش را مى‌برد با فرعون مقابله مى‌کرد، با دیگران با آن محبت بود. پیغمبر اکرم قدرت خودشان را براى سرکوبى اشخاصى که از جهات آدمیت خارج شده‌اند، از مرز انسانیت خارج شده‌اند و مردم را دارند به تباهى مى‌کشند اعمال مى‌کرد. قدرت‌ها باید اعمال اگر شد براى جلوگیرى از فساد باشد نه خودش فساد بیاورد. فرق ما بین شما عزیزان و آن اشخاصى که در جبهه‌ها جنگ مى‌کنند با آنهایى که در مقابل شما هستند، صورت عمل که یک صورت است، آنها مى‌کشند شما هم مى‌کشید، اما کشتن شما یک عمل عبادى است و کشتن آنها یک عمل جنایى است. این روى انگیزه‌اى است که هست، روى معنایى است که این دو عمل دارند، نه روى صورت عمل است. شما براى خدا جهاد مى‌کنید، آنها براى شیطان جهاد مى‌کنند. آنها تبع شیطان هستند و شما تبع خدا هستید. این فاصله ما بین این دو امر است. توجه کنید که این محفوظ بماند.

اینهائى که قدرت دارند باید حفظ جهات انسانیت و اسلامیت را بیشتر از دیگران بکنند

من به آن قدرتمندانى که در جبهه ایستاده‌اند و الان مستاصل کرده‌اند صدام و صدامى‌ها را عرض مى‌کنم که مبادا این قدرت اسباب این بشود که یک انتقامى بر خلاف موازین الهى گرفته بشود. شما تاکنون بنایتان بر همین بوده است و انشاءالله از حالا به بعد هم باشد که شهرهاى عراق را که ما