صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٤١
تاریخ: ٢٣/٤/٦٢
پیام امام خمینى به مناسبت افتتاح مجلس خبرگان
بسم الله الرحمن الرحیم
با تأیید خداوند متعال جل و على و پشتیبانى حضرت ولى الله اعظم بقیه الله ارواحنا لمقدمه الفدا، بر حسب اصل یکصد و هفتم قانون اساسى جمهورى اسلامى، مجلس مبارک خبرگان که به وسیله آراء ملت عظیم الشان ایران، شمارى از علماى اعلام و حجج اسلام ادام الله بقائهم براى تعیین رهبر یا شوراى رهبرى انتخاب شدهاند مفتوح گردید، مجلسى که براى ادامه نظام جمهورى اسلامى و شرعیت بخشیدن به آن، نقش اساسى دارد. مجلسى که علاقهمندان به اسلام و جمهورى اسلامى دل بدان بسته و مخالفان و دشمنان آن چشم به آن دوختهاند. آنان دل بستهاند که منتخبین آنها که از علماء متعهد و آگاه به مصالح و مفاسدند، با راى مبارک خود شایستهترین و آگاهترین و متعهدترین فقیه یا فقهار را براى این مقام که صیانت نظام جمهورى اسلامى و هدایت آن به طور شایسته و موافق با شریعت مطهره بستگى به آن دارد، با اعتقاد به حضور خداوند متعال و نظارت او جل و على بر آراء و اعمال و احوال آنان تعیین نمایند و رضاى او را بر رضاى خود و دیگران مقدم دارند. و اینان چشم طمع دوختهاند که شاید به وسیله ایادى خود بتوانند لغزشى خداى نخواسته ایجاد کنند که در آتیهاى ولو دراز مدت نظام اسلامى را به انحراف کشانند. ما مىدانیم که ابرقدرتها و حکومتهاى وابسته به آنان با اسلام شاهنشاهى و ملکى مخالف نیستند، بلکه بىشک آن را تأیید نیز مىکنند. اسلامى که به وسیله ایادى ابلیسى خود و جهال به صورت عالم، عرضه شود که علماى اسلام و مسلمانان نباید در امور سیاسى و اجتماعى مسلمین دخالت کنند و نباید در امور مسلمانان اهتمام نمایند و حکم واضح عقل موافق با قرآن را نادیده گرفته و حدیث مجارى الامور بید العلماء بالله را ضعیف و سخن شریف واما الحوادث الواقعه فارجعوا فیها الى رواه احادیثنا و دیگر احادیث از این قبیل را بى مبنا یا به تاویل کشانند، صد در صد مورد تأیید آنان است. چه بهتر که دست علماى متعهد و مسلمانان بیدار را این درباریان روحانىنما و بازیخوردگان غافل از سیاست بازى شیاطین ببندند و راه را براى چپاول و سلطه قدرتها باز کنند. آنان از اسلامى که مؤید آنهاست چه باک دارند؟ از اسلام علىابن ابیطالب علیه صلواه الله و سلامه مىترسند. اگر آن شهید دلباخته اسلام و اسلام شناس حقیقى مثل اینان فکر مىکرد و به گوشه عزلت به عبادت خدا مشغول مىشد و راهى جز بین مسجد و منزل نمىپیمود، نه جنگ صفین و نهروان پیش مىآمد و نه جنگ جمل و نه مسلمانان فوج فوج به قتل مىرسیدند و شهید مىشدند و