به خیال خودش یک آقائى بود که با یک کلمه کارها را اصلاح مى‌کرد. آنطور بود که اگر مثلا فرض کنید شاه یک کشورى، رئیس جمهور یک کشور اسلامى مى‌خواست برود در امریکا، باید مدت‌ها زحمت بکشد تا اجازه به او بدهند، وقتى هم مى‌رفت مدت‌ها زحمت بکشد که پیش رئیس جمهور برود. وضع اینطور بود، با یک کلمه کارها را اصلاح کردند. امروز وضع امریکا اینطور شده است که از لبنان با اینکه لبنان در دست اوست بسیارى‌اش، با اینکه رئیس جمهورش با اوست، با اینکه بسیارى از جبهه‌هایش با او هستند، همین مسلمان‌هاى معدود کارى کردند که از لبنان فرار کرده، منتها اسمش را گذاشته است که ما جابجا شدیم، جابجائى اسمش راگذاشته!! این فرار است، چرا اسمش را درست نمى‌گوئید؟ و فرار کرده و دنبال فرارش از خارج توپ به روى مردم بسته است، این از شدت عجز این کشور است که برود خارج و از خارج توپش را سوار کند به مردم جهان، موشکش را بفرستد طرف مردم. این کمال عجز است از براى او، لکن اینها با اینکه ادراک این مطلب را کردند به روى خودشان نمى‌آورند، باز هم آن حرف‌هاى زمان سابق را مى‌زند.

رئیس جمهور امریکا گفت ما اجازه نمى‌دهیم که تنگه هرمز بسته بشود. این خیال مى‌کند حالا هم زمان سابق است که اجازه مى خواهد اجازه ایشان تأثیر دارد! حالا این مردم لبنانند که اجازه ندادند شما در آنجا باشید و این مردم ایرانند که اجازه ندادند که شما دراینجا باشید و این مردم ایرانند که باید به شما اجازه بدهند. و عمده اشتباه آنها، اگر اشتباه کرده باشند، عمده این است که نمى‌دانند که با کى مقابلند. آنوقتى که با دولت‌ها مقابل بودند. ملت‌ها کارى نداشتند با دولت‌ها، کارهایشان را به دست دولت‌ها انجام مى‌دادند. دولت‌ها هم نوکر آنها بودند، حالا هم در بسیارى جاها همین کار را مى‌کنند، براى اینکه دولت‌ها نوکر هستند، ملت‌ها هم کار ندارند. آنجائى که مواجه با ملت هستند همه جا شکست مى‌خورد. لبنان با اینکه ملتش یک مقدارى‌اش در میدان است، مابقى‌اش طرفدار امریکاست و یا کارى ندارد، آنطور کرده امریکا را که با همه چیزهائى که هى مى‌گفت مامانیم در اینجا، مکرر این معنا را بزرگانشان مى‌گفتند، رئیس جمهورشان گفتند که ما ماندنى هستیم در امریکا، حالا مى‌بینید که فرار کردند، مى‌گویند ما جابجا شدیم.

ایران غیر لبنان است، ایران دولتش، ملتش، تمام اقشارش با هم هستند. آنجا با هم نیستند، آنجا دولتشان مخالف است با ملت. ایران تمام اقشارش با هم موافقند، با هم هستند، با یک همچو ملتى نمى‌تواند هیچ قدرتى مقابله کند. ملت‌ها ایستاده‌اند، مثل ایران ایستاده‌اند و در راه اسلام دارند از همه چیزشان گذرند. یک ملتى که از همه چیزش در راه اسلام دارد مى‌گذرد و جوانانش هر روز دارند در راه اسلام فداکارى مى‌کنند این را نمى‌شود یک دولتى بیاید به او زور بگوید یا فشار به او بیاورد.

امروز مظلومین باید برخیزند و داد خودشان را از ستمکاران بگیرند

امروز وضع غیر آنوقت است، آن اشتباهات را باید از مغزهاشان بیرون کنند. اشتباه اینکه وضع حالاى دنیا با سابق یک طور است، اشتباه اینکه مقابله با ملت‌ها مثل مقابله با دولت هاست، اینها از