صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٢١٤

مسوول کار دیگرى نیست. او کار را مى‌گوید و مواظبت هم مى‌کند اما هیچ کس نمى‌تواند که عمق کارهاى شما را بفهمد چه جورى است، لکن در محضر خداست. آنهایى که در هر جا خدمت مى‌کنند توجه کنند که خداى تبارک و تعالى و ملائکه‌اى که از طرف خدا موکل هستند مواظب هستند. همین موج هایى که در دنیا از حرف شما، از عمل شما منعکس مى‌شود، همین فردا پیش شما شهادت مى‌دهند. باید توجه بکنید به اینکه مسوولیت بزرگ است. مثلاً در کسانى که در جبهه هستند و جبهه خدمت مى‌کنند اینها گروه‌هاى مختلف هستند، ارتشى هست، ژاندارمرى هست، پاسدار هست، بسیجى هست، عشایرى هست، شهربانى هست از همه قشرها در آنجا خدمت مى‌کنند، مردم عادى هم مى‌روند خدمت مى‌کنند، اینها مواظب باشند که همین جا محل امتحان آنهاست که آیا اینهایى که دارند فعالیت مى‌کنند و مى‌خواهند کشور خودشان را نجات بدهند و دفاع کنند از کشور خودشان، آیا اینها باهم هماهنگ هستند یا هر که مى‌خواهد براى خودش کار بکند؟ آیا براى خدا کار مى‌کنند یابراى خودشان؟ اگر ملاحظه کردند که میل دارند که این گروه خودشان قدرت داشته باشد قدرت در دست بگیرد نه گروه دیگر، بدانند که عمل شیطانى است، شهادت‌شان هم اجر ندارد. و اگر دیدند که براى خدا دارند کار مى‌کنند، براى خدا کار کردن اینجا معلوم مى‌شود که آن کسى که سپاهى است نکشد طرف سپاه همه چیز را و آن کسى که ارتشى است نکشد طرف ارتش همه چیز را هکذا دیگران. همه با هم براى خدا و براى نجات ملت و براى نجات کشور به پیش بروند. فرق نکند که این طایفه باشد یا آن طایفه باشد، مقصد عمده است. انبیا اینطور بودند. اولیاى خدا اینطور بودند. کار براى خداست به دست شما انجام بگیرد، گرفته است، به دست من انجام بگیرد، گرفته است، در دست دیگرى، گرفته است.

اگر ارتش و سپاه و بسیج و سایر قواى مسلح اینطور افکارشان باشد پیروزند یعنى هم در جبهه‌ها پیروزند و هم پیش خداى تبارک و تعالى افتخارمندند و شما از آنجا که بیایید پایین هر جا بروید همین است مساله. آن کسى که مى‌خواهد در انتخابات شرکت کند و کاندید مى‌شود، آن کسى که کاندید مى‌کند کسى را، آن کسى را که فعالیت انتخاباتى مى‌کند، آن کسى که تبلیغ مى‌کند براى خودش یا براى غیر، این آزمایش‌اش همانجاست. توئى که خودت را کاندید انتخابات کردى، قدرت این را دارى که براى کشورت درست خدمت بکنى و قدرت خودت را بالاتر از دیگران مى‌دانى؟ توئى که دیگرى را کاندید مى‌کنى، دیگران که غیر از این هستند لایق نمى‌دانى؟ این را لایق تر و احسن مى‌دانى؟ توئى که فعالیت مى‌کنى و تبلیغ مى‌کنى براى انتخابات، تبلیغ خودت را مى‌کنى یا تبلیغ براى اسلام مى‌کنى؟ اگر براى رسیدن به مجلس است، مى‌خواهى دلت مى‌خواهد مجلس بروى و مى‌گویى مجلس یک مقامى است، شما تبلیغ براى خودت کنى که همان تبلیغ براى شیطان است. و اگر تبلیغ مى‌کنى که بروى خدمت بکنى، من چون مى‌توانم خدمت بکنم چرا کنار باشم، بروم خدمت بکنم، این شخص چون لایق است چرا کنار باشد، بیاید خدمت بکند، اگر اینطور باشد این براى خداست. و این گاهى وقت‌ها به خود آدم اشتباه مى‌شود، بسیارى از اوقات هست که انسان خودش در کارهاى خودش اشتباه مى‌کند.