مى‌شود.شما مى‌خواهید بعد از انقلاب، بعد از دشمنى همه کشورهاى عالم همین طور به طور رفاه بنشینید کار بکنید و به طور رفاه زندگى بکنید؟ نمى‌شود بازار مى‌بیند که دولت نمى‌رسد، خوب خودش همراهى بکند. الان دولت در اطراف، در جاهایى که باید باشد برنج دارد، گندم دارد، همه چیز دارد، کامیون نیست. خوب همه علماى بلاد بنشینند با هم فکر بکنند کامیون درست کنند. اگر در هر شهرى چهار تا کامیون برود به اینجاها، تمام حل مى‌شود مساله اگر همه بلاد دست به هم بدهند. بدانند که مى‌خواهند ریشه این اسلام را بکنند، همه مردم این توجه را داشته باشند، علماى بلاد این توجه را داشته باشند، وکلا این توجه را داشته باشند، دولت این توجه را داشته باشد، این اسباب این مى‌شود که اگر شکایت بشود بدانند که اینطورى است، حل کنند خودشان، با هم بنشینند صحبت بکنند. نمى‌شود، این شکایت حل نشدن اسباب این نمى‌شود که ما به دولت فشار بیاوریم، دولت را تضعیفش کنیم که دولت ناتوان بشود. دولتى که الان باید همه کارها را انجام بدهد، ناتوانش نباید بکنیم. مجلسى که باید همه کارها را تسهیل بکند، نباید ناتوانش بکنیم و همین طور قوه قضائیه هم همین طور.

دشمن، دشمن ایران نیست، دشمن اسلام است

و مساله، مساله مجلس نیست، مساله دولت نیست، مساله قوه قضائیه نیست، مساله روحانیت نیست، مساله اسلام است، مساله این است آنهائى که دشمن‌اند، با اسلام دشمن‌اند. با قوه قضائیه دشمن نیستند، با مجلس کار ندارند، با روحانى هم کار ندارند، همه اینها براى اینکه اینها دارند براى اسلام سینه مى‌زنند، با شما مخالفند. نه براى اینکه خودشان، مجلس یک چیزى است، نه، براى اینکه اگر مجلس مطابق میل آنها بود، خیلى هم خوب بود، چنانکه بود و دیدید. اگر دولت هم مطابق میل آنها بود خیلى هم تأییدش مى‌کردند، اما آنها دولتى که بخواهد مخالف با آنها باشد، مجلسى که بخواهد مخالف با آنها باشد، از ارتشى که بخواهد مخالف آنها، با همه اینها مخالفند و شما بدانید که اگر ما دست به دست هم ندهیم، همه‌مان با هم نباشیم، زمین‌مان خواهند زد. مجلس را زمین مى‌زنند، دولت را زمین مى‌زنند، روحانیت را زمین مى‌زنند، همه زمین مى‌خورند. پس عقل اقتضا مى‌کند که ما الان مشکلات را تحمل کنیم، مردم مشکلات را تحمل کنند. مشکلات کمتر است از مشکلات ما تا زمان رسول الله. و آن مشکلات زمان رسول الله، آن مسوولیت رسول الله بدتر از این مسوولیتى است که ما داشتیم. مشک را مجبور بودند بخورند براى رفع حاجت‌شان، آنجا آنطور بود امیرالمؤمنین بدتر از ما زندگى کرد و از بین بردندش. الان اینطورى است که ما باید تحمل بکنیم، مملکت ما دشمن دارد، یعنى دشمن، دشمن ایران نیست. دشمن دشمن اسلام است.

الان دشمن‌هاى ما از ایرانى‌اش گرفته که در خارج نشسته‌اند دارند بر ضد اسلام صحبت مى‌کنند، منتها شما، این را من گفتم سایر جاها، در مجالس اینها ضد اسلام اصلاً صحبت مى‌شود، اینهائى که در خارج رفتند، اینها همه اینطورى هستند. خوب، ما یک عده اینجا ماندیم، خودمان هم بریزیم به جان خودمان چه خواهد شد؟ مجلس با دولت مخالف، دولت با مجلس مخالف، اینها چه