برخوردار از آن بوده و مقدمات آن مقدماتى است که سال‌هاى طولانى ریاضات معنوى کشیده است تا رسیده است به آنجایى که لایق این ضیافت شده است و مهم قضیه اعراض از دنیاست.

اعراض از دنیا و غیر خدا، تنها راه ورود به ضیافة الله است‌

آن چیزى که انسان را به ضیافتگاه خدا راه مى‌دهد این است که غیر خدا را کنار بگذارد و این براى هر کس میسور نیست، براى افراد انگشت شمارى که در راس آنها رسول الله است میسور بوده. آن توجه قلبى به مبدا نور و اعراض از ماوراى او، او را لایق کرد به ضیافه الله و لایق کرد براى اینکه قرآن یک مرتبه به طور بسیط در قلب او وارد بشود. لیله مبارکه یکى از احتمالاتش بنیه خود رسول اکرم است که مشکات نور الله است و احتمالات دیگر هم هست. مهم ادراک این معناست که مراتب کمالات انسان براى ورود در ضیافت خدا زیاد است و باید از مقدمات شروع بشود. مقدمات هم همانى است که توجه به غیر نداشتن و غیرى را ندیدن و جز خدا ندیدن و توجه به هیچ چیز غیر از او نداشتن. در اینجا باید عرض کنم که از همه مردم این معنا مطلوب است و اگر بخواهند در ضیافت خدا وارد بشوند به اندازه وسع خودشان باید از دنیا اعراض کنند و قلب‌شان را از دنیا برگردانند، لکن براى جامعه روحانیت که جامعه وعاظ هم در بین آنهاست یک مطلوبیت دیگرى دارد. پیغمبر در یکى از فرمایشاتشان مى‌فرمایند که شیبتنى سورة هود (١) آیه‌اى که در - سوره - سوره هود وارد شده است در سوره شورا هم به استثناى یک کلمه وارد شده است لکن سوره هود را ایشان مى‌فرمایند که شیبتنى براى اینکه در آنجا امر به استقامت خود رسول خدا و کسانى که با او هستند هست، تابعین او. این است که استقامت ملت را هم پیغمبر سنگینى را در دوش خودش مى‌دید و نگرانى‌اى که پیغمبر داشت نسبت به اینکه استقامت نکند ملت، نکند امت، این بود که، به حسب احتمال قوى این بود که ایشان را وادار کرد به اینکه این کلمه را بفرمایند. استقامت در هر امر و این دنبال این است که انسان توجه به خداى تبارک و تعالى داشته باشد و به پیامبران خدا و خصوصا پیامبر خاتم که اینها چه نحو زندگى کردند و با چه مصیبت‌هایى استقامت کردند و در این بیست و چند سال که پیغمبر اکرم در بین این مردم بود چه مصیبت‌هایى از همین مردم دید و چه مصیبتهائى را پیش بینى کرد و توجه به اینکه او ولى امر این ملت است و استقامت این ملت هم از او خواسته شده است و فاستقم کما امرت و من تاب معک این است که موجب نگرانى رسول خداست. اگر امروز جامعه روحانیت در سرتاسر کشور ما، چه روحانیینى که اشتغال به یک عملى داشته باشند از اعمالى که در جمهورى اسلامى لازم است و چه آنهایى که اشتغال ندارند، چه ائمه جمعه و چه ائمه جماعات و چه علمایى که در غیر این دو شغل هستند و در بین مردم براى ارشاد هستند و چه وعاظ محترم، اینها الان اسلام سپرده به اینهاست. پیغمبر اکرم توجه به این ملت دارد، تمام ذرات کارهاى ما تحت نظر خداى تبارک و تعالى است و نامه اعمال ما به