ایران این وضع را دارند، هیچ قدرتى در عالم نمى‌تواند کارى بکند. چرا مسلمان‌ها اینطور نشوند؟ چرا حجاز اینطور نشود؟ و چرا عراق اینطور نشود؟ و مع‌الاسف به واسطه حماقت بعض - راس - رئوس، به جان هم مى‌اندازند همه را. این را وادار مى‌کنند، حمله کند به ایران، آنقدر ضرر ببرد، آنقدر رنج ببرد، آنقدر چه بکند ملت عراق را، آنطور صدمه وارد به آن بکند براى یک حماقتى که آنها گفتند برو سردار قادسیه بشو، از آن طرف هم فلسطینى‌ها را به جان هم انداخته‌اند، جنگ بین خودشان آنطور مى‌بینید که واقع شده از آن ور هم اختلاف ما بین خود ما، دولت‌هاى مسلمین. آخر چرا باید اینطور باشد؟ اینها اگر واقعاً بیدار بشوند و بفهمند چه قدرتى در دست‌شان هست و چه منابعى در دست اینها هست که منابع، رگ حیات آنها در دست اینهاست، خوب، با هم روابط پیدا مى‌کنند، روابط دوستى پیدا مى‌کنند. خوب، ماهى فریاد مى‌زنیم که آقا بیایید با هم دوست باشیم، چه هى آنها مى‌گویند نه، ایران مى‌خواهد همه کشورهاى دنیا را ازبین ببرد. ایران چرا مى‌خواهد ببرد، ایران مى‌خواهد همه را اصلاح کند مى‌خواهد که با هم باشند همه‌شان، برادر باشند همه‌شان. معذلک نمى‌فهمند و باید چه کرد این را. و من امیدوارم که کم کم درست بشود و کم کم ملت‌ها بیدار بشوند و از راه ملت‌ها این کارها اصلاح بشود و انشاءالله خداوند تأیید مى‌کند و خداوند شما را و همه کسانى که در این کشور خدمت مى‌کنند، به این کشور خدمت مى‌کنند، به اسلام، تأیید کند و مادامى که قصد خالص باشد، توجه به خدا باشد و خالص باشد، تا اینطور باشد بلا اشکال پیروز است این کشور و از اینجا هم موجش مى‌رسد به همه جا و رسیده است و انقلاب شما بحمدالله صادر شده است، نه اینکه صادر مى‌شود، صادر شده و تقویت مى‌شود در خارج.

قوه قضائیه مستقل است و هیچ کس نباید درش دخالت کند

و از نکاتى که تذکر بدهم این است که قوه قضائیه همانطورى که آقا فرمودند یک قوه مستقل باید باشد، یعنى در همه جاى دنیا این اسم هست که قوه قضائیه مستقل است. حالا مادر کشور خودمان که استقلال داده است اسلام به قوه قضائیه و قاضى و قوه قضائیه مستقل است و هیچ کس نباید در آن دخالت بکند. قضات نباید گوش به هیچ کس بدهند جز آنکه براى خدا کار خودشان را انجام بدهند، حق را ملاحظه بکنند. اگر فرض کنید که یک جائى را دیدند حق است، اگر تمام کشورایران به آنها چیز بکنند که به آن طرف حکم بدهید، نکنند. خدا اینطور مقرر فرموده است، باید شما به حق برسید. کار به اینکه این رفیق فلان است، این دوست فلان است، این پسر فلان است، این خود فلان است، خیر، کارى به این کارها نداشته باشید باید شما به همانطورى که شرع مقدس امر فرموده است قضاوت کنیدو مستقل در قضاوت باشید و محتاط در قضاوت. احتیاط در قضاوت کنید، توجه بکنید که نبادا یک مظلومى حقش ضایع بشود یا یک نفرى زاید بر آن مقدارى که باید جریمه بشود یا براى تعزیز بشود، یا به چه بشود، زاید بر او نباشد. گرفتارى دارد این مسائل، باید این را خیلى توجه بکنید. و من امیدوارم که آقایان علمائى که الان مشغول هستند و بعدها هم انشاءالله مى‌آیند و مشغول