وضع الان اینطور شده است که اصلاً گرفتار شده‌ایم ما بین قوه‌هاى مقتدرى که برخلاف نظر حتى ملت خودشان عمل مى‌کنند. گمان نمى‌کنم که ملت آمریکا راضى باشد که از که دولت آمریکا از هر سوراخى سرش را بیرون بیاورد و جوان‌هاى خودشان را به کشتن بدهد و همین طور فرانسه و سایر جاها. حالا که انگلیس هم آمده است، فرانسه هم سرش را تو سرها آورده، جزو خیاطها شده است. آن پالان دوز را مى‌گفتند که همراه خیاطها مى‌رفت، گفتند تو کجا مى‌روى؟ گفت: ما هم اهل بخیه هستیم. حالا این قدرتمندهاى بزرگ که در دنیا جمع شده‌اند و مردم را دارند اذیت مى‌کنند، از آن طرف فرانسه هم آمده و انگلستان هم تازه آمده و خودشان را سرشان را داخل در سرها کرده‌اند که بگویند ما هم جزو بخیه زن‌ها هستیم. چرا وضع اینطور شده؟ مگر آنها چه بردند در این کار؟ مگر آنها در این جنایات چه شرافتى تهیه کرده‌اند؟ الان امریکا، دولت امریکا، دولت شوروى که این جنایات را مى‌کنند و با هم مسابقه مى‌کنند در جنایتکارى، در ظلم به مردم، در جنایت به مردم، مگر آنها چه بردند که شما مى‌خواهید - شما هم - همراه آنها باشید؟ شما هم بروید چه بکنید؟ بالاخره مسلمین باید فکر بکنند، این مسلمان‌ها و این اعراب که تقریباً اکثر بسیارى از مسلمین را تشکیل مى‌دهند و گرفتار دست اینها هستند، اینها فکر بکنند که نباید اینطور خودشان را دست آنها بدهند که هر جا الان لبنان را آنطور کرده‌اند، لبنانى دیگر براى کسى نمانده است. خوب، چرا این اختلافات را شما دست بر نمى‌دارید تا اینکه اینها نتوانند بیایند سراغ شما و چرا باید آنها بیایند و مردم را آنطور اذیت بدهند به اسم اینکه ما مى‌خواهیم اصلاح بکنیم؟ این اصلاح که نیست. شما اگر مصلح بودید، اگر صلح طلب بودید که اینطور وضع نبود. شما صلح طلبید و مى‌آیید در لبنان به اسم اینکه ما صلح طلب هستیم و مردم را ناراحت مى‌کنید. شما بروید کنار، مردم خودشان کار خودشان را درست مى‌کنند نمى‌گذارید که مردم اصلاح کنند کار خودشان را. هر کدامتان به یک اسمى وارد مى‌شوید در یک کشورى مثلاً فرض کنید که روسیه وارد مى‌شود در افغانستان به اسم اینکه مى‌خواهیم اصلاح کنیم. آنجا را، آمریکا و فرانسه و انگلستان و اینها هم وارد مى‌شوند در لبنان مى‌خواهیم اصلاح کنیم. این براى این است که مسلمان‌ها بیدار نیستند، دولت‌هاى مسلمین نمى‌دانند چه قوه‌دست شان هست و چه جور اینها را مى‌توانند از بین ببرند. اگر - یک - ده روز این مسلمین منافع خودشان را قطع کنند از شرق و غرب، آنها سرجاى خودشان مى‌نشینند، ولى - چه - افسوس این است که نمى‌توانند، نمى‌فهمند چه باید بکنند. آنها را ترسانده‌اند به طورى که اگر چنانچه بکنید چه خواهد شد. خوب، این اگر در ایران هم بود، لکن ایران کار خودش را کرد و هیچ کارى هم نتوانستند بکنند. حالا هم نمى‌توانند بکنند، بعدها هم نمى‌توانند بکنند. یعنى مادامى که ایران این ایران است، مادامى که بین همه روابط اسلامى و انسانى هست، مادامى که یک ملت هست اینها، مادامى که زن و مرد و بچه و بزرگ