زندگى در پرتو اخلاق - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٦ - خطرات غيبت

اينكه غيبت حسنات را از بين مى‌برد ممكن است از اين نظر باشد كه غيبت يكى از بزرگترين سرمايه‌هاى معنوى شخص غيبت شده را از بين مى‌برد، كه همان عرض و آبرو و حيثيت اجتماعى اوست، و از آنجا كه جبران اين «حق النّاس» از طريق مادى غالباً ميسّر نيست، بنابراين خداوند متعال از طريق امور معنوى آن را جبران مى‌كند: حسنات غيبت كننده را به نامه عمل غيبت شده نقل مى‌نمايد و اگر حسناتى نداشته باشد سيئات غيبت شونده را به نامه عمل غيبت كننده منتقل مى‌سازد و به همان اندازه كه به حيثيت آن شخص لطمه وارد شده از طريق نقل حسنات و سيئات جبران مى‌گردد.

از روايت اخير برمى‌آيد كه طريق جبران در مورد امور معنوى در آخرت نيز همين است و اينها همه موضوع «حق النّاس» بودن غيبت را كاملًا تأييد مى‌نمايد.

٨- غيبت ارزش عبادات را كم مى‌كند

از بعضى از روايات استفاده مى‌شود كه غيبت جزء نواقض وضو و روزه است.

رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مى‌فرمايد:

«الْجُلُوسُ فِي الْمَسْجِدِ انْتِظاراً لِلصَّلاةِ عِبادَةٌ مالَمْ يُحْدِث؛ فَقِيلَ:

يا رَسُولَ اللَّهِ! وَ مَا الْحَدَثُ؟ قالَ: الْاغْتِيابُ» [١]

[١]. فيض كاشانى، محجّة البيضاء ٥/ ٢٥٥.