زندگى در پرتو اخلاق - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٨ - خطرات غيبت

مردم ساقط كند خداوند وى را از ولايت خود بسوى ولايت شيطان بيرون مى‌راند و شيطان هم او را نمى‌پذيرد.

البته اين روايت تنها در مورد خصوص غيبت نيست بلكه غيبت يكى از مصاديق آن است بنابر اينكه در تمام افراد غيبت قصد در هم شكستن شخصيت و عيب‌گذاردن بر طرف ولو تبعاً وجود دارد، زيرا اين موضوع از لوازم هر غيبتى است و قصد ملزوم عادتاً از قصد لازم (با توجه به ملازمه) منفك نخواهد بود.

اما منظور از خروج از ولايت خدا به قرينه آيات قرآن مجيد اين است كه: «خداوند كه رهبرى و سرپرستى افراد با ايمان را به عهده دارد و آنها را از ظلمتها، به سوى نور بيرون مى‌برد» [١] دست از رهبرى چنين افرادى برمى‌دارد. زيرا «ولىّ» به معنى راهنما و راهبر و به معنى ياور و مددكار آمده است چنانكه مى‌خوانيم:

«وَما كانَ لَهُمْ مِنْ اوْلِياءَ مِن دُونِ اللَّهِ» [٢]

آنها جز خدا اوليا و ياورانى ندارند كه ياريشان كنند.

و به‌معنى نجات‌دهنده از ذلت نيز مى‌باشد چنانكه آمده است:

وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ) [٣]

براى او شريكى در حكومت و نجات‌دهنده‌اى از ذلت وجود ندارد.

و به معنى آمرزنده گناه هم مى‌باشد مانند:

[١]. «اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ الَى النُّورِ» سوره بقره (٢) آيه ٢٥٧.

[٢]. سوره شورى (٤٢) آيه ٤٦.

[٣]. سوره اسراء (١٧) آيه ١١١.