زندگى در پرتو اخلاق - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٧ - دروغ، سرچشمه انواع گناهان!

امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:

«اذا صَدَقَ الْعَبْدُ قالَ اللَّهُ: صَدَقَ و بَرَّ، وَاذا كَذِبَ قالَ اللَّهُ كَذَبَ وَفَجَرَ» [١]

هنگامى كه بنده خدا راست بگويد، خداوند مى‌گويد: او راست گفت و كار نيك كرد؛ و هنگامى كه دروغ بگويد، مى‌فرمايد: دروغ گفت و كار زشت انجام داد!

امام عسكرى عليه السلام مى‌فرمايد:

«جُعِلَتِ الْخَبائِثُ كُلُّها فِي بَيْتٍ وَجُعِلَ مِفْتاحُها الْكَذِبُ» [٢]

تمام پليديها در اطاقى قرار داده شده و كليد آن دروغ است.

از اين حديث به خوبى برمى‌آيد كه دروغ كليد تمام پليديها و زشتيهاست.

اكنون تأثير راستگويى و دروغ را در اعمال انسان بررسى كنيم:

١- دروغ سرچشمه نفاق است، زيرا صدق هماهنگى زبان و دل و دروغ ناهماهنگى اين دو است، و از اينجا تفاوت ميان ظاهر و باطن انسان شروع مى‌شود و دروغگو تدريجاً بسوى نفاق كامل پيش مى‌رود.

قرآن مجيد به اين حقيقت اشاره كرده، مى‌فرمايد:

(فَاعْقَبَهُمْ نِفاقاً فِي قُلُوبِهِمْ الى‌ يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِما اخْلَفُوا اللَّهَ ما وَعَدُوهُ وَ بِما كانُوا يَكْذِبُونَ) [٣]

[١]. همان مدرك صفحه ١٥٦.

[٢]. مجلسى، بحار الانوار ٧٢/ ٢٦٣.

[٣]. سوره توبه (٩) آيه ٧٧.