زندگى در پرتو اخلاق - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٠ - خطرات غيبت

مورد زير را انتخاب كرده‌ايم، و شايد همين ده قسمت براى پى‌بردن و اهميت اين گناه از نظر اسلام كافى باشد:

١- غيبت از نظر قرآن مجيد

قرآن مجيد غيبت را يك عمل غير انسانى شمرده است و آن را همچون خوردن گوشت برادر ميت خود معرفى نموده است، بديهى است «آدم خوارى» آنهم به اين صورت، زننده‌ترين عملى است كه ممكن است از كسى سر بزند و اين تعبير منحصراً درباره اين گناه وارد شده است.

البته علت اين تشبيه روشن است زيرا از نظر اسلام حيثيت و آبروى برادر مسلمان همچون خون او محترم مى‌باشد، چنانكه در حديث نبوى وارد شده:

«كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرامٌ: دَمُهُ وَمالُهُ وَعِرْضُهُ» [١]

همه چيزِ مسلمان بر مسلمان حرام است: خونش و مالش و آبرويش.

و جاى شك نيست كه غيبت از حيثيت برادر مسلمان مى‌كاهد و آبروى او را بر باد مى‌دهد.

قابل توجه اينكه در قرآن مجيد نخست نهى از «سوء ظن» و سپس «تجسس» و بعد از آن نهى از «غيبت» شده است، آنجا كه مى‌فرمايد:

(يا ا يُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيراً مِنَ الظَّنِّ انَّ بَعْضَ الظَّنِّ اثْمٌ‌وَلا تَجَسَّسُوا وَلا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً ايُحِبُّ احَدُكُمْ انْ يَأْكُلَ لَحْمَ‌

[١]. فيض كاشانى، محجّة البيضاء ٥/ ٢٥١.