زندگى در پرتو اخلاق - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠ - بهداشت اخلاق

وَمَنْ يُهاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْارْضِ مُراغَماً كَثِيراً وَسَعَةً) [١]

كسى كه در راه خدا هجرت كند، جاهاى امن فراوان و گسترده‌اى در زمين مى‌يابد.

از پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم نقل شده:

«مَنْ فَرَّ بِدِينِهِ مِنْ ارْضٍ الى‌ ارْضٍ وَانْ كانَ شِبْراً مِنَ الْارْضِ اسْتَوْجَبَ الْجَنَّةَ وَكانَ رَفِيقَ ابْراهِيمَ وَمُحَمَّدٍ» [٢]

كسى كه براى آيين خود از سرزمينى به سرزمين ديگر- اگرچه به اندازه يك وجب از زمين باشد- مهاجرت كند، مستحقّ بهشت مى‌گردد و همنشين ابراهيم و محمد (دو پيامبر بزرگ مهاجر) خواهد بود.

تأكيد مطلب از جمله‌

«وَانْ كانَ شِبْراً؛

اگرچه به اندازه يك وجب باشد» روشن مى‌شود، و رفاقت و مصاحبت با اين دو پيغمبر عظيم‌الشأن بواسطه اين است كه هر دو اقدام به هجرت فرمودند، ابراهيم عليه السلام از بابِل كه مركز بت‌پرستان و نمروديان بود آهنگ شام و فلسطين كرد، و پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم از مكه به مدينه.

در تفسير علىّ بن ابراهيم در ذيل آيه‌

(يا عِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا انَّ ارْضِي واسِعَةٌ فَايّايَ فَاعْبُدُونِ) [٣]

اى بندگان من كه ايمان آورده‌ايد! زمين من وسيع است، پس تنها مرا بپرستيد.

[١]. سوره نساء (٤) آيه ١٠٠.

[٢]. مجلسى، بحار الانوار ١٩/ ٣١.

[٣]. سوره عنكبوت (٢٩) آيه ٥٦.