زندگى در پرتو اخلاق - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٩ - خطرات غيبت

«انْتَ وَلِيُّنا فَاغْفِرْ لَنا وَارْحَمنا وَانْتَ خَيْرُ الْغافِرِينَ» [١]

تو آمرزنده مايى پس ما را بيامرز و بر ما رحم كن و تو بهترين آمرزندگانى. به اين ترتيب، غيبت كنندگان از فيض تمام اين بركات بر اثر خروج از ولايت خدا و ورود در ولايت شيطان محروم مى‌گردند.

و شايد مراد از جمله‌

«فَلا يَقْبَلُهُ الشَّيْطانُ»

اين باشد كه شيطان نمى‌تواند وظيفه ولايت و سرپرستى آنها را انجام دهد و اين وظيفه را به عهده بگيرد لذا آنها را به حال خود وامى‌گذارد!

١٠- قسمتى‌از آثار سوء غيبت‌

حتى پس از توبه نيز باقى مى‌ماند!

در احاديث پيشوايان اسلام وارد شده:

«اوْحَى اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ الى‌ مُوسَى بْنِ عِمْرانَ انَّ الْمُغْتابَ اذا تابَ فَهُوَ آخِرُ مَنْ يَدْخُلِ الْجَنَّةَ وَانْ لَمْ يَتُبْ فَهُوَ اوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ النّارَ» [٢]

خداوند به موسى بن عمران وحى فرستاد كه غيبت كننده اگر توبه كند آخرين كسى است كه داخل بهشت مى‌شود، و اگر توبه نكند نخستين فردى است كه داخل آتش مى‌گردد.

ممكن است نكته حديث اين باشد كه غيبت هم جنبه حق اللَّه دارد و هم جنبه حق النّاس، و جنبه حق النّاس آن از ساير حقوق مردم بيشتر است زيرا با غيبت سرمايه آبروى افراد از بين مى‌رود، سرمايه‌اى كه بر خلاف‌

[١]. سوره اعراف (٧) آيه ١٥٥.

[٢]. مجلسى، بحار الانوار ٧٥/ ٢٢٢.