زندگى در پرتو اخلاق - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٥ - قرآن و تربيت

را بخوبى دريافت و در تجربيات گذشته خود تجديد نظر نمود و آنها را مجدداً تشكيل داد، به منظور اينكه معنى و مفهوم وسيعترى از آنها دريابد و او را براى هدايت تجربيات آينده آماده سازد اين عمل يك عمل تربيتى خواهد بود و نتيجه آن اين است كه مثلًا براى روشن كردن يك چراغ فوراً سراغ كليد آن مى‌رود بدون اينكه در بيراهه‌ها سرگردان شود.

قرآن و تربيت‌

كلمه تربيت در اصل لغت به معنى بالا بردن و نموّ دادن، از ماده «ربو» به معنى علوّ پيدا كردن مى‌باشد، و به نظر مى‌رسد كه استعمال اين كلمه در معنى مورد نظر زياد قديمى نباشد و لذا در قرآن كلمه تربيت براى تفهيم اين معنى به كار نرفته است ولى به جاى آن تعبيرات ديگرى مانند «تزكيه» و «اخراج از ظلمت به نور» ديده مى‌شود.

مثلًا دو آيه زير در واقع يكى اشاره به «تربيت تكوينى» و ديگرى اشاره به «تربيت تشريعى» است:

١- (هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَمَلائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ‌الظُّلُماتِ الَى النُّورِ [١]

او كسى است است كه بر شما درود و رحمت مى‌فرستد و فرشتگان او (نيز) براى شما تقاضاى رحمت مى‌كنند تا شما را از ظلمات (جهل و شرك و گناه) به سوى نور (ايمان و علم و تقوا) رهنمون گردد.

[١]. سوره احزاب (٣٣) آيه ٤٣.