زندگى در پرتو اخلاق - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٤ - خطرات غيبت

صورت صاحبش مى‌زنند و فرشته‌اى مى‌گويد:

«امَرَنِي رَبِّي انْ لا ادَعَ عَمَلَ مَنْ يَغْتابُ النّاسَ يَتَجاوَزُ الى‌ رَبِّي»

پروردگارم به من فرمان داده كه نگذارم اعمال نيك غيبت‌كنندگان به سوى پروردگار برود.

ممكن است نكته اين موضوع اين باشد كه از احاديث مختلف استفاده مى‌شود بطور كلى اعمال كسانى كه حقوق مردم به گردن آنهاست مقبول درگاه خدا نخواهد شد و غيبت همانطور كه دانستيم يك نوع تجاوز به حقوق مردم و تضييع سرمايه آبروى آنهاست.

٦- غيبت با اخوت اسلامى سازگار نيست‌

از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم نقل شده است:

«لا تَحاسَدُوا وَلا تَباغَضُوا وَلا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً وَكُونُوا عِبادَ اللَّهِ اخْواناً» [١]

نسبت به هم حسد و كينه نورزيد و يكديگر را غيبت نكنيد، و اى بندگان خدا! باهم برادر باشيد.

از جمله اخير برمى‌آيد كه نقطه مقابل حسد و عداوت و غيبت، بندگى خدا و اخوّت اسلامى است، بديهى است نخستين نشانه اخوّت، محبت و صميميت مى‌باشد كه هرگز با غيبت نمى‌تواند سازگار باشد.

و شايد ذكر آن دو عيب ديگر در روايت از اين نظر است كه در سلسله‌

[١]. محدث نورى، مستدرك الوسائل ٩/ ١١٨.