بررسى طرق فرار از ربا
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
1- ضرورت بحث حيلههاى ربا
٩ ص
(٣)
تعميم بحث به ساير ابواب فقه
١٠ ص
(٤)
آيا اين موضوع از مسائل مستحدثه است؟
١٠ ص
(٥)
چند مقدّمه ضرورى
١١ ص
(٦)
1- حيله در لغت و اصطلاح فقها
١١ ص
(٧)
موارد استعمال حيله در روايات
١٣ ص
(٨)
الف حيله منفى
١٣ ص
(٩)
ب حيله مثبت
١٣ ص
(١٠)
حيله در اصطلاح فقها
١٤ ص
(١١)
2- حيله مخصوص باب ربا نيست!
١٤ ص
(١٢)
الف حيله در عبادات
١٥ ص
(١٣)
ب حيله در اخماس و زكوات
١٥ ص
(١٤)
ج حيله در ابواب نكاح
١٦ ص
(١٥)
3- اقسام ربا
١٧ ص
(١٦)
فلسفه تحريم ربا
١٨ ص
(١٧)
4- يهود، پايهگذاران حيلههاى شرعى
١٩ ص
(١٨)
عكس العمل يهوديان در مقابل اين حيله
٢٢ ص
(١٩)
سرانجام سه گروه
٢٤ ص
(٢٠)
2- انواع طرق فرار از ربا
٢٥ ص
(٢١)
مثالهاى حيله رباى معاملاتى
٢٥ ص
(٢٢)
مثالهاى حيله رباى قرضى
٢٩ ص
(٢٣)
3- آراء فقهاء
٣٧ ص
(٢٤)
نظريّه اوّل
٣٧ ص
(٢٥)
نظريّه دوم
٣٨ ص
(٢٦)
نظريّه سوم
٤٠ ص
(٢٧)
نظريّه چهارم
٤٣ ص
(٢٨)
4- دلايل نظريّات چهارگانه در باب حيل ربا
٤٥ ص
(٢٩)
ادلّه قول اوّل
٤٥ ص
(٣٠)
دليل اول تمسّك به قواعد، عمومات و اطلاقات ادلّه معاملات
٤٥ ص
(٣١)
نقد و بررسى اين دليل
٤٨ ص
(٣٢)
دليل دوم قول مشهور روايات خاصّه
٥٧ ص
(٣٣)
5- نقد و بررسى روايات حيل
٧٣ ص
(٣٤)
جمعبندى روايات
٧٣ ص
(٣٥)
تفاوت بين «علّت» و «حكمت» احكام
٧٨ ص
(٣٦)
6- ناسازگارى روايات فرار از ربا، با فلسفه حرمت ربا
٨٣ ص
(٣٧)
طايفه أول روايات حيل
٨٣ ص
(٣٨)
توجيه روايات حيل
٩١ ص
(٣٩)
طايفه دوم از روايات كه از نظر سند و دلالت، قويتر از گروه اوّل است، راه فرار از رباى معاوضى و معاملاتى را بيان مىكند
٩٢ ص
(٤٠)
حكمت تحريم رباى معاملاتى
٩٢ ص
(٤١)
نقد و بررسى روايات گروه دوم
١٠٣ ص
(٤٢)
توجيه روايات گروه دوم
١٠٤ ص
(٤٣)
طايفه سوم رواياتى است كه راه چاره را در دو معامله جداگانهبيان مىكند
١٠٦ ص
(٤٤)
بررسى بقيّه نظريّهها
١٠٨ ص
(٤٥)
7- نظر و فتواى نهايى
١٠٩ ص

بررسى طرق فرار از ربا - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥ - ب حيله در اخماس و زكوات

براى نمونه به موارد زير توجّه كنيد:

الف: حيله در عبادات:

يكى از حيله‌هايى كه در ابواب عبادات مطرح مى‌شود، حيله در اخذ اجرت بر عبادت است.

در بحث عبادات اشكال مهمّى مطرح است: «و هو انه اخذ الاجرة ينافى القربة؛ اخذ اجرت با قصد قربت سازگار نيست.»

در اينجا فقها چاره‌اى انديشيده‌اند و حيله‌اى شرعى براى فرار از اين اشكال به شرح زير مطرح كرده‌اند.

گفته‌اند: «اخذ اجرت از باب داعى بر داعى است؛ يعنى شما اجرت را مى‌گيريد كه نماز استيجارى را به قصد قربت انجام دهيد، يعنى محرّك شما بر انجام نماز، قصد قربت است و محرّك شما بر قصد قربت، اخذ اجرت مى‌باشد». اين يك حيله شرعى براى رفع اين اشكال مهم است‌ [١].

ب: حيله در اخماس و زكوات:

بعضى از كم‌توفيقان، براى فرار از پرداخت خمس و زكات، دست به اين حيله مى‌زنند: قبل از فرا رسيدن سال خمسى، يا گذشتن سال بر چيزى كه زكات آن واجب است- و ماندن يك سال آن در نزد مالك شرط است- مال مورد تعلّق خمس يا زكات را به كسى هبه مى‌كنند، و شخص هبه‌گيرنده پس از گذشتن سال به او بازمى‌گرداند، بدين ترتيب، چون مال مذكور يك سال تمام نزد او نبوده، خمس و زكات به آن تعلّق نمى‌گيرد.


[١]. شرح اين مسأله را در عروة الوثقى، جلد اوّل، صفحه ٧٤٣، فصل ٤٣، مسأله دوم مطالعه كنيد.