پنجاه درس اصول عقايد براى جوانان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٨ - عدل خداوند و مسئله «خلود»

مثلًا ممكن است كسى در يك لحظه آدم بى‌گناهى را به قتل برساند و مطابق بعضى از قوانين دنياى امروز او را محكوم به زندان ابد كنند، در اين جا مى‌بينيم زمان گناه تنها يك لحظه زودگذر بوده، در حالى كه مدّت مجازات ده‌ها سال است، و هيچ كس اين امر را ظالمانه نمى‌شمرد، چرا كه در اين جا مسئله دقيقه و ساعت و ماه و سال، مطرح نيست، كيفيّت گناه و نتيجه آن مطرح است.

ج- «خلود» در دوزخ و مجازات ابدى و جاودان تنها از آنِ كسانى است كه تمام روزنه‌هاى نجات را به روى خود بسته‌اند، و از روى علم و عمد غرق در فساد و تباهى و كفر و نفاق گشته‌اند، آنچنان كه تاريكى گناه تمام وجود آنها را در برگرفته در حقيقت به رنگ گناه و كفر درآمده‌اند.

قرآن در اينجا تعبير جالبى دارد. در سوره بقره، آيه ٨١ چنين مى‌گويد: «بلى من كسب سيئة و احاطت به خطيئته فاولئك اصحاب النار هم فيها خالدون»؛ «كسى كه مرتكب گناهى گردد و آثار آن تمام وجود او را احاطه كند چنان كسى اهل دوزخ است و جاودانه در آن خواهد ماند».

اين گونه افراد رابطه خود را با خدا به كلى قطع كرده‌اند، و تمام روزنه‌هاى نجات و سعادت را به روى خود بسته‌اند.

اين گونه افراد به پرنده‌اى مى‌مانند كه آگاهانه بال و پر خود را در هم شكسته و سوزانده، و براى هميشه مجبور است روى زمين بماند و از پرواز بر اوج آسمان‌ها محروم است.

توجّه به نكات سه‌گانه بالا اين حقيقت را روشن مى‌سازد كه‌