پنجاه درس اصول عقايد براى جوانان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥ - خدا جويى

ما نيز هنگامى كه به اين سفره گسترده آفرينش نگاه مى‌كنيم و انواع نعمت‌هايى كه در اختيار ما قرار دارد؛ چشمان بينا، گوش‌هاى شنوا، عقل و هوش كافى، نيروهاى مختلف جسمانى و روانى، انواع وسائل زندگى، و روزى‌هاى پاك و پاكيزه، در اين سفره پهناور مى‌بينيم، بى‌اختيار به اين فكر مى‌افتيم كه بخشنده اين همه نعمت‌ها را بشناسيم؛ و اگر چه نياز به تشكر ما نداشته باشد، در برابر او شكرگزارى كنيم و تا اين كار را نكنيم، احساس ناراحتى و كمبود داريم و اين دليل ديگرى است كه ما را به دنبال شناسايى خدا مى‌فرستد.

٣- پيوند سود و زيان ما با اين مسئله- فكر كنيد در مسير مسافرت خود به چهارراهى مى‌رسيد كه در آنجا غوغايى بپاست، همه مى‌گويند در اين چهارراه توقف نكنيد؛ كه خطرهاى بزرگى دارد، ولى هر دسته‌اى ما را به سويى دعوت مى‌كند، يكى مى‌گويد: بهترين راه اينست كه از سمت شرق برويد، ديگرى سمت غرب را مطمئن‌ترين راه مى‌شمارد؛ سومين دسته ما را به راهى كه ميان اين دو وجود دارد، دعوت مى‌كنند، و مى‌گويند تنها راه نجات از خطر و رسيدن به سرمنزل نجات و جايگاه امن و امان كه داراى همه گونه وسيله سعادت است، اين راه است.

آيا ما به خود اجازه مى‌دهيم كه بدون مطالعه، يك راه را انتخاب كنيم؟ و يا عقل ما مى‌پذيرد كه در همانجا متوقف شويم و هيچ راهى را انتخاب نكنيم؟ مسلماً نه.

بلكه عقل و خرد، به ما مى‌گويد هر چه زودتر شروع به بررسى و