پنجاه درس اصول عقايد براى جوانان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٧ - قرآن و اكتشافات علمى روز!

نمى‌روند؟!

آرى «نيوتن» كشف كرد كه: حركت دورانى يك جسم باعث فرار او از مركز، و قانون جاذبه باعث جذب او به مركز، مى‌شود و هرگاه اين دو نيرو كاملًا تعادل داشته باشند، يعنى «جرم‌ها» و «فاصله‌ها» به آن اندازه «جاذبه» توليد كنند كه سرعت حركت دورانى نيروى «دافعه» و گريز از مركز ايجاب مى‌كند، اين تعادل «جاذبه» و «دافعه» به آنها اجازه مى‌دهد كه دائماً در مدار خود بمانند.

ولى قرآن مجيد بيش از هزار سال قبل از اين جريان، اين واقعيّت را در دومين آيه سوره رعد بيان كرده بود:

«اللَّه الذى رفع السماوات بغير عمد ترونها ثم استوى على العرش و سخر الشمس و القمر كل يجرى لا جل مسمى يدبر الامر يفصل الايات لعلكم بلقاء ربكم يوقنون»؛ «خدا آن كس است كه آسمان‌ها (كرات آسمانى) را با ستون‌هاى نامرئى برافراشت، سپس بر عرش (مجموعه عالم هستى) حكومت كرد، و آفتاب و ماه را مسخر شما ساخت، او تدبير امور جهان مى‌كند و آيات خود را براى شما تشريح مى‌نمايد، تا به لقاى پروردگار يقين پيدا كنيد».

در حديثى كه ذيل همين آيه از امام على بن موسى الرضا عليه السلام نقل شده چنين مى‌خوانيم:

«اليس اللَّه يقول بغير عمد ترونها؟ قلت: بلى، قال: ثم عمد لكن لا ترونها!

آيا خدا نمى‌گويد بدون ستونى كه آن را مشاهده كنيد؟ راوى‌