پنجاه درس اصول عقايد براى جوانان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٧ - بحث امامت از كى آغاز شد؟

وجود دارد، به هر مسجدى كه شما خواستيد مى‌رويم، و يا در هر خانه‌اى را كه مايل بوديد مى‌زنيم، و قرآن را از آنها مطالبه مى‌كنيم تا معلوم شود قرآن ما و شما حتّى در يك كلمه و حتّى يك نقطه اختلاف ندارد (بسيارى از قرآن‌هايى كه ما از آن استفاده مى‌كنيم عيناً چاپ حجاز و مصر و ساير كشورهاى اسلامى است).

بدون شك اين گفت‌وگوى دوستانه و كاملًا مستدل، سمپاشى عجيبى را كه در ذهن يكى از رجال معروف آنها كرده بودند، برچيد.

منظور اين است كه بحث‌هاى مربوط به امامت- به گونه‌اى كه در بالا گفتيم- وحدت جامعه اسلامى را تحكيم مى‌بخشد و به روشن شدن حقايق و كم شدن فاصله‌ها كمك مى‌كند.

٢- امامت چيست؟

«امام» چنان كه از عنوانش پيداست، به معنى پيشوا و رهبر مسلمانان است، و در اصول عقايد شيعه «امام معصوم» به كسى گفته مى‌شود كه در همه چيز جانشين پيامبر است، با اين تفاوت كه پيامبر مؤسّس مكتب مى‌باشد، و امام حافظ و پاسدار مكتب است، بر پيامبر صلى الله عليه و آله وحى نازل مى‌گردد ولى بر امام نه، او تعليماتش را از پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌گيرد، و داراى علم فوق‌العاده‌اى است.

از نظر شيعه، امام معصوم تنها به معنى رهبر حكومت اسلامى نيست، بلكه رهبرىِ معنوى و مادى، ظاهرى و باطنى، و خلاصه رهبرى همه جانبه جامعه اسلامى را بر عهده دارد، او پاسدارى‌