پنجاه درس اصول عقايد براى جوانان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩١ - دلائل عدالت پروردگار

در جامعه انسانى و در فرد فرد انسان‌ها اهميّت مى‌دهد، قرآن مجيد كراراً ظلم را مايه تباهى و نابودى جامعه‌ها معرفى مى‌كند و سرنوشت ظالمان را دردناك‌ترين سرنوشت مى‌شمرد.

قرآن ضمن بيان سرگذشت اقوام پيشين بارها اين حقيقت را خاطرنشان كرده كه ببينيد بر اثر ظلم و فساد چگونه گرفتار عذاب الهى شدند و نابود گشتند، بترسيد از اين‌كه شما هم بر اثر ظلم به چنين سرنوشتى گرفتار شويد.

قرآن با صراحت و به عنوان يك اصل اساسى، مى‌گويد: «ان اللَّه يأمر بالعدل و الاحسان و ايتاءِ ذى القربى و ينهى عن الفحشاءِ و المنكر و البغى»؛ [١] «خداوند به عدل و احسان درباره همه و بخشش نسبت به بستگان و خويشاوندان دستور مى‌دهد و از كارهاى زشت و منكر و ظلم نهى مى‌كند».

جالب توجّه اين‌كه همان‌گونه كه ظلم كردن كار زشت و قبيحى است پذيرش ظلم و زير بار ستم رفتن نيز از نظر اسلام و قرآن غلط است، چنان كه در سوره بقره، آيه ٢٧٩ مى‌خوانيم: «لا تظلمون و لا تظلمون»؛ «نه ظلم كنيد و نه زير بار ظلم رويد».

اصولًا تسليم در برابر بيدادگران موجب تشويق ظلم و توسعه ستم و اعانت ظالم است.

[١]. سوره نحل، آيه ٩٠