عطوفت و عنايت و مرحمت ، تخبير [١] مى فرمايد كه [٢] «الّذين يذكرون اللّه قياما و قعودا و على جنوبهم و يتفكّرون في خلق السّموات والأرض ربّنا ما خلقتَ هذا باطلاً سبحانك فقِنا عذابَ النّار » [٣] الآية .

نظم

اين است ره ار تو مى سپارى بسپرور نه مى ريز خاك حسرت بر سر اى سعادتمند! غايت سعى روندگان سبيل سداد [٤] و پويندگان طريق رشاد ، [٥] وصول است به مقام وحدت و [٦] مشاهده تجلّى [٧] جمال ذات حضرت ؛ زيرا كه ايمان تام را ـ كه مفتاح خزانه نعيم [٨] ابدى و عنايت بى نهايت سرمدى است ـ به حكم كلمه طيّبه «اليقين الإيمان كلّه» [٩] حاصل يقين كامل به وحدانيّت حضرت وحيد مجيد كه حقيقت توحيد ، آن است ، شناخته اند و به يقين دانسته كه اين سعادت ، دست ندهد جز [به] عبور بر صراط اين مقام مذكور ، و زاد اين راه ، ذكر «لا إله إلاّ اللّه » را يافته اند چه طالب وحدت ، تا رفع كثرت نكند ، قطعا به مقصود نرسد و كلمتين «لا إله» قامع اسنان كثرات [١٠] است از افواه دل و كلمتين «إلاّ اللّه » مصوّر نقش وحدت است بر صفايح [١١] خاطر . و تحصيل مرام به معونت اين ذكر چنان بود كه مؤمن طالب ، بعد از توبه و طهارت ، به عبادت قيام نمايد و بعد از اداى طاعت ، بدين ذكر لسانى به موجب «فاسعَوا إلى ذكر اللّه » [١٢] اشتغال فرمايد [١٣] و جمله آدابى كه قبل از اين مذكور شده ، مرعى مى دارد تا آن گاه كه آتش محبت و شوق ذاكر به منفخ [١٤] «لا إله» اشتعال [١٥] پذيرد و در

[١] ف: خبر .[٢] ف: ـ كه.[٣] سوره آل عمران ، آيه ١٩١ .[٤] ف: رشاد .[٥] . ف: ارشاد .[٦] ف: + به .[٧] ف: ـ تجلّى .[٨] ف: ـ نعيم .[٩] گفته ابن مسعود است . نك : صحيح البخاري ، ج ١ ، ص ٨ ؛ المستدرك على الصحيحين ، ج ٢ ، ص ٤٤٦ .[١٠] ف: كثرت .[١١] . ف: صفحات .[١٢] سوره جمعه ، آيه ٩ .[١٣] ف: نمايد .[١٤] م: منفح .[١٥] ف: اشتغال.