جمله عالم همه نعمت ببينريخته از فيض ربّ العالمين از تجلّى جمال حق عيانگشته چندين نعمت كون و مكان مخزن دل پر كن از اسرار دوستمغز را حاصل كن و بنداز پوست عين [١] دل روشن كن از نور خداپس زبان بگشاى بر حمد و ثنا شكر نعمت ها به طاعت كن ادااز عبادت يك زمان منشين جدا گر اداى شكر حق دارى هوسراه او بى شك همين را دان و بس اى سعادتمند! به حكم نصّ كلام ملك علاّم كه «و اشكروا لي و لا تكفرون » [٢] بر هر مؤمنى كه طالب منصب سعادت ابدى و راغب خلعت عزّت سرمدى است ، ارتكاب اداى مراسم شكر آلاى الهى كه منتج وصول است به مثوبات نامتناهى ، و اجتناب از كفران كه مثمر نقصان نعماء و تباهى است ـ چنانچه آيه كريمه «و من شكر فإنّما يشكر لنفسه و من كفر فإنّ ربّي غنيٌّ كريم » [٣] مشعر بدين معنى است ـ واجب و لازم است و چون يقين است كه نزول در حريم قربت و وصول به حرم وحدت كه مفيد علم يقينى است به حضرت منعم والا و ملزِم اداى حق شكر نعماء ، و الاّ حدّ هر كس و ياراى هر خس نيست ؛ چنانچه از مضمون ميمون تنزيل آسمانى كه «إنّك لا تهدي من أحببت و لكنّ اللّه يهدي من يشاء » [٤] مستنبط مى گردد و از اين جاست كه گفته اند:

نظم

وليس جناب القرب إلاّ لأهلهو ما كلّ إنسان بواديه يسرح در حريم قرب ، جز اهل دلان را راه نيستهر كسى از وادى قربش از آن [٥] آگاه نيست و آيه كريمه «و قليل من عبادي الشكور » [٦] كه نصّ صريح است بر قلّت سالكان

[١] ف: چشم .[٢] سوره بقره ، آيه ١٥٢ .[٣] سوره نحل ، آيه ٤٠ .[٤] سوره قصص ، آيه ٥٦ .[٥] ف: ـ از آن .[٦] سوره سبأ ، آيه ١٣ .