اى چو الف ، عاشق بالاى خويشانس تو با وحشت و سوداى خويش فارغ از اين مركز خورشيد گردغافل از اين دايره لاجورد بر سر كار آى [١] چرا خفته اىكار چنان كن كه پذيرفته اى مست چه خفتى [٢] كه كمين كرده اندكارشناسان نه چنين كرده اند زآمدن مرگ شمارى بكنمى رسدت زود حصارى بكن و در وصاياى لقمان عليه السلام آمده است كه: اى فرزند! در توبه تأخير مكن و در انابت تقصير [٣] منماى كه لشگر اجل از تاختن خود كسى را خبر نكرده است و از صدمه صاعقه موت ، هيچ كس [٤] جان به در نبرده كه «كلّ نفس ذائقة الموت » . [٥]

نظم

فلو كان في الدّنيا بقاء لساكن [٦] لكان رسول اللّه فيها مخلّدا [٧] پس عاقل به حقيقت [٨] كسى بود كه چشم دل را از خواب غفلت ، بيدار سازد و كلبه جان را به نور تأمّل ، روشن گرداند و به يقين بداند كه لشگر اجل ، پيوسته به كين [٩] جان ، كمر بسته و صيّاد مرگ در كمين صيد عمر ، نشسته و مطيّه حيات ، نااعتماد و بنياد زندگى ، برباد و چشم زمانه ، بر راه و رشته عمر ، كوتاه و كار دنياى غدّار ، بى اعتبار و اساس امورش ناپايدار و وثاق مطالبش بس نااستوار است . پس دنس قبايح اطوار افعال را از صفايح طومار اعمال خويش به مياه توبه و اعتذار و انابت [١٠] و استغفار فروشويد و اوان فراغت و ازمان فرصت را مغتنم شمرده ، در پاك ساختن راه و رفع حجاب وصول به سعادت لقاء اللّه ، تهاون [١١] و تقصير ننمايد [١٢] تا از خطر

[١] ف: + تو .[٢] ف: خسبى .[٣] ف: انابه تقصيرى .[٤] ف: كسى (هيچ كس) .[٥] سوره آل عمران ، آيه ١٨٥ .[٦] ف: ـ لساكن .[٧] ف: مخلّد .[٨] ف: ـ به حقيقت .[٩] . ف: كمين .[١٠] ف: انابه .[١١] ف: تهاوت .[١٢] م: ننمايند .