هدية الخير - بهاء الدوله سيد حسن نوربخش - الصفحة ٣١٦

نمودن ، مناسب نمى نمايد .

نظم

{ قصه گولان به پيش مردم دانا مگوىبيش از اين در پيش بينايان ز كورى دم مزن }

الحديث التاسع عشر

قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله: [١] «لايؤمِنُ أحدُكم حتّى يكونَ هواه تبعا لِما جئتُ به» . [٢] مَحرم حرم احترام ، دليل سبيل احتشام ، نقاوه كاينات ، خلاصه موجودات ـ عليه الصلاة والسّلام ـ مى فرمايد كه: «مؤمن نباشد يكى از شما كه خود را مؤمن مى داريد ، تا آن گاه كه مراد او تابع آن نگردد كه من بدان مبعوث گشته ام» . يعنى فريده حقيقت كمال ايمان كه موصل به سعادت دو جهان و محصّل [٣] دولت جاودان است ، مخزون خزانه جنان كسى نگردد ، تا آن كه او جمله مرادها در راه [٤] رضاى حق در نبازد و نفس بدفرماى را محكوم فرمان حق نسازد ؛ آن فرمانى كه مرا كه [٥] محمّدم ، به رسانيدن آن به خلق فرستاده اند . و غفران حضرت منّان و غايت رحمت و رضوان در دار الامان كه موعود مؤمنان [٦] و اجر مسلمانان است . كسى را دست ندهد ، تا آن هنگام كه به زمين صراط شريعت ، استقامت نيابد و رقبه اطاعت و انقياد ، به حبل المتين سنن من ، استوار نگرداند و جام متابعت ، از دست ساقى ارادت ، نوش نكند و احكام رسالت را چون حلقه در گوش نكند . اى سعادتمند! حضرت نبوى ـ عليه الصّلاة والسّلام ـ [٧] بنا بر غلبه عنايت در شأن امّت ، در اين روايت ، هدايت مى فرمايد به امرى كه منهاج وصول به نعمت [٨] ابدى و