هدية الخير

هدية الخير - بهاء الدوله سيد حسن نوربخش - الصفحة ٢٧٨

نظم

خلاف امر خداوند ، موجب سخط استرضاى او طلبى توبه از مناهى كن چه هم چنان كه [١] نور آفتاب ، ماحى ظلمت ليل [٢] است ، نور طاعات ، ماحى كدورات معاصى است و هم چنان كه حدوث [٣] اثر صابون ، مزيل اوساخ است از البسه ، حرارت آتش ندم ، محرق و مقطع غبار شهوات است از آينه دل و [٤] هم چنان كه جامه هرگاه كمال [٥] نظافت [٦] يافت ، مقبول شاه گشت ، مرآت دل چون از [٧] زنگ اغيار انجلا يافت و از كدورت غبار ، مصفّا شد ، قابل ورود فيوض حضرت اله گشت و صاحب دل در آن بارگاه ، مقبول و مفلح آمد كه «قد أفلح من زكّيها » . [٨]

نظم

اى دل زمان توبت [٩] است أستغفر اللّه العظيمهنگام ذكر حضرت است أستغفر اللّه العظيم وقت است اگر زارى كنى وز ديده خون بارى كنىعزم نكوكارى كنى أستغفر اللّه العظيم يا ربِّ هب لي تَوبتي ، يا ربِّ فرّجْ كربتييا ربِّ سهِّلْ ثقبتي [١٠] أستغفر اللّه العظيم نقل است كه از بنى اسرائيل شخصى بيست سال طاعت حق [١١] كرد . پس بيست سال ديگر به انواع معاصى مبتلا گشت . روزى ناگه در آينه نظر كرد و موى [١٢] سفيد در محاسن خود بديد . آتش [١٣] تشوير از نهاد او شعله [١٤] برآورد و در موقف نياز به


[١] ف: ـ كه .[٢] ف: ـ ليل .[٣] م: حدث .[٤] ف: ـ و .[٥] ف: بجمال .[٦] م ، ف : نضافت .[٧] ف: + غبار و .[٨] سوره شمس ، آيه ٩ .[٩] ف: توبه .[١٠] م: (ناخوانا) .[١١] ف: + تعالى .[١٢] ف : ناگاه نظر در آينه كرد ، موى .[١٣] ف: + آه .[١٤] ف: ـ و شعله .