هدية الخير - بهاء الدوله سيد حسن نوربخش - الصفحة ٢٧٤
اى من بتر از هر كه در اين عالم هستلطف تو بتر از چو من آمرزيده اى سعادتمند! حضرت رسالت پناهى ـ عليه الصلاة والسّلام ـ بدين عبارت ، درياى غفران حضرت رحمان را بر نظر عليل عميان عصات ، عرضه مى دهد و بدين اشارت ، متعطّشان زمزم مغفرت و مستسقيان قلزم [١] نجات و رحمت را از بحر بى كران حضرت منّان مستعان ، بشارت مى رساند كه چون بندگان گناهكار ، بر [٢] اعتذار به زارى و استغفار درآيند و از حضرت غفور رحيم ، طلب مغفرت و رحمت كنند و از غير او نوميد گشته و تبرّا كرده به درگاه او اميدوار گردند و از روى ندامت و خوف عقابِ [٣] قيامت ، ناله «فاغفر لنا » [٤] از درون جان و فرياد «و ارحمنا أنت مولانا » [٥] از سويداى جنان [٦] برآورند . مقرّبان درگاه احديّت ، نداى «و هو الذي يقبل التّوبة عن عباده و يعفو عن السيئات » [٧] به گوش هوش ايشان فرو خوانند و ملازمان بارگاه صمديّت ، صداى «إنّ اللّه يغفر الذّنوب جميعا » [٨] به سمع قلوب ايشان برسانند .
نظم
از مرّ [٩] گناه خويش برخيزدر سايه لطف دوست بگريز زارى مكن ار نجات خواهىوز سينه بر آر دود آهى باشد كه به ناله كار سازىسرمايه خويش در نبازى چه هرچند كه از تلويث خبايث و تخبيث آلايش ، لايق اين درگاه نه اى [١٠] و از قبح ضماير و خبث سراير در خور اين بارگاه نه ، نوميد هم مباش كه چون باد بى نيازى از جناب كبريايى [١١] دميدن گيرد و نسيم عنايت از بوادى كرم وزيدن گيرد ، سحره
[١] م: قرزم .[٢] ف: از در .[٣] ف: عجاب .[٤] سوره آل عمران ، آيه ١٦ ، ١٩٣؛ سوره اعراف ، آيه ١٥٥؛ سوره مؤمنون ، آيه ١٠٩ .[٥] سوره بقره ، آيه ٢٨٦ .[٦] ف: چنان .[٧] سوره شورى ، آيه ٢٥ .[٨] سوره زمر ، آيه ٥٣ .[٩] ف: بار .[١٠] م ، ف: نه. متن ، تصحيح قياسى است .[١١] ف: كبرياى .