ـ اللّه أعلم ـ [١] آورده و جمله در غايت حسن و نهايت لطف به حدّ بلوغ رسيده . چون خبر پدر و مادر پدر [٢] شنيدند ، بى محابا [٣] دويدند و سلام گفتند و غبار رخسار به آب ديده رُفتند . اين [٤] مؤمن و مؤمنه از حال ايشان بازجستند . مردم آن موضع آنچه دانستند بگفتند . ايشان از آن [٥] حال حيران و خندان گشتند و به سؤال به درگاه حضرت سبحانى [٦] رفتند . هاتفى آواز داد كه: اى مؤمنان! ما شما را به ارسال آن مصيبت و بلا مى آزموديم . چون شما آن محنت [٧] به رضا استقبال نموديد و شكايت نفرموديد ، در حق شما جزاى دنيوى آن اين [٨] عطا [٩] لازم شمرديم و در خزانه عقبى جزاى بسيار و اجر بى شمار نيز خواهيم دادن .

نظم

{ هر كو به صبر جان دهد اندر وفاى دوستصد جان به هر دمى رسدش از عطاى دوست }

الحديث الخامس عشر

قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله : [١٠] «إنّ أحبَّ النّاس إلى اللّه يومَ القيامة و أقربهم منه مجلسا إمامٌ عادلٌ ، و إنّ أبغض النّاس إلى اللّه يوم القيامة و أشدّهم منه عذابا إمامٌ جائرٌ» . [١١] طغراى صفحه هدايت عنوان صحيفه رسالت ، رهنماى اهل يقين ، پيشواى ناظمان دين ـ عليه الصّلاة والسّلام ـ مى فرمايد كه: دوست ترين مردم نزد خداى تعالى روز قيامت و نزديك ترين ايشان ، پادشاه عادل است و دشمن ترين مردم نزد خداى تعالى روز قيامت [١٢] و گرفتارترين ايشان در عذاب سخت ، پادشاه ظالم است .

[١] ف: ـ اللّه اعلم .[٢] ف: پدر پدر و مادر پدر .[٣] ف: هم چنان باد.[٤] ف: آن .[٥] ف: اين .[٦] ف: سبحان .[٧] ف: + را .[٨] ف: ـ آن اين .[٩] ف: ـ عطا .[١٠] م: صلى اللّه عليه وسلم .[١١] مسند أحمد ، ج ٣ ، ص ٢٢ ، ص ٥٥ ؛ السنن الكبرى ، ج ١٠ ، ص ٨٨ .[١٢] ف: ـ روز قيامت .