هدية الخير - بهاء الدوله سيد حسن نوربخش - الصفحة ٢٢١

عرفان و اعلاى منازل ارباب كشف و ايقان است و متذكّر مى گرداند به ملاحظه تجدّد انواع انعام [١] و توارد اصناف اكرام ملك علاّم ـ عزّوعلا ـ و تفرّد ذات مقدّسه منعم به افاضه نعم ظاهره و باطنه و هدايت مى فرمايد به تحصيل منصبى كه مثمر سعادت صورى و معنوى و ملزم دولت دنيوى و اخروى است ؛ چه كمال استغنا به آلاء به حكم نصّ «لئن شكرتم لأزيدنّكم » [٢] ميسّر و سلطنت عقبى به موجب آيه كريمه «وسَيَجزي اللّه الشّاكرين » [٣] مقرّر است و مثبت اين مقصود است آنچه حضرت اميرالمؤمنين [٤] ـ كرّم اللّه وجهه ـ فرمود كه: من حمد اللّه [٥] على أياديه السّابغة و شكره على أنعمه السّابقة استوجب المزيد [٦] يعنى هر كه ثناى خداوند عزّوعلا [٧] بگويد بر نعمت هاى كامله و انعامات شامله و اكرامات وافره [٨] واصله او ، و شكر نعمت هاى سابقه زايله و حاصله به جاى آورد ،مستوجب مزيد انعام و افضال حضرت ذوالجلال گردد .

نظم

{ اى كه تو را هست ز نعمت بسىشكر خدا گوى نه از هر كسى } { كانچه تو را مى رسد از بيش و كمعين عطايست و نوال كرم } { منهج ارباب يقين شكر اوستهرچه رسد نيك و گر بد نكوست } { شكر بود جاذب شكر الهمونس دل ماحى نقش گناه } { شكر خداوند كريم وحيدبر تو كند نعمت حق را مزيد } { شكر نوال و كرم ذوالجلالاز نعم او دهدت بى زوال } { آمده از يُمن ثناى شكورنعمت حق پى به پى و بى قصور } { آن نشنيدى كه امين حرمگفت كه با شكر تدوم النّعم } { شكر كه هم از نعمش نعمتى استشكر بر آن هم اثر رحمتى است } اى سعادتمند! لفظ «قد علم» كه در كلام قدسى واقع است ، اشارت است به اكمل