٨٨٥.كنز الفوائد ـ به نقل از امام على عليه السلام ـ: پاكا آن كه هر گاه خِردها در وصفش به اوج رسند ، از درك راه رسيدن به او سرگشته مى مانند ! بزرگا آن كه هر گاه انديشه ها در چونى اش غرقه شوند ، راهى به او نمى يابند جز نشانى از او .

٨٨٦.نهج البلاغة ـ به نقل از امام على عليه السلام ـ: پاكا خدايى كه خِردها را از وصفِ آفريده اى [چون طاووس] كه براى ديدگان ، آشكارش نموده است ، درمانده ساخته است ، چندان كه آن را [صرفا] آفريده اى محدود و فراهم آمده [از اجزا] و رنگارنگ در يابند ، و زبان ها را از بيان وصفش ناتوان ، و از به جا آوردن نعتش ، فلج كرده است ! پاكا خدايى كه اندام هاى موران و ريزه مگسان تا موجودات بزرگى چون نهنگ ها و فيلان را تركيب كرده و با خويش عهد كرده است كه هيچ كالبدى كه در آن روح دميده است ، از هم نجنبد [و نپاشد] ، مگر آن كه مرگ را وعده گاه آن و نيستى را فرجامش قرار دهد !

٨٨٧.العقد الفريد ـ به نقل از امام على عليه السلام ـ: پاكا او ! وه كه چه پُرشكوه است جايگاه او ، و چه بزرگ است پادشاهى اش! آسمان هاى زبرين و هر آن كه در زمين زيرين است ، او را به پاكى مى ستايند . پاكى و بزرگى ، پادشاهى و توانايى ، نيرو و زورمندى ، او را سزد . به دانايى ، حكم مى كند و به بردبارى مى بخشايد . نيروى هر ناتوانى است و پناه هر غمناكى و عزّتبخش هر خوارى و صاحب هر نعمتى و دارنده هر خوبى اى و زداينده هر اندوهى . آگاه از هر پوشيده اى است و شمارنده هر [عمل] نهانى . آنچه را سينه ها پنهان مى دارند و آنچه در پس پرده ها نهان اند ، مى داند .