١١٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نخستين كسانى كه به بهشت فراخوانده مى شوند ، ستايش گران اند ؛ همانان كه در خوشى و ناخوشى ، خدا را سپاس و ستايش مى گويند .

١١٦١.امام على عليه السلام : پيامبر خدا هر گاه حادثه خوشايندى برايش پيش مى آمد ، مى فرمود : «سپاس ، خدايى را كه به لطف و نعمت او ، كارهاى نيك صورت مى پذيرد» و هر گاه حادثه ناخوشايندى برايش پيش مى آمد ، مى فرمود : «سپاس ، خداى را بر هر حالى» .

١١٦٢.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا هر گاه برايش چيزى پيش مى آمد كه دوست داشت ، مى فرمود : «سپاس ، خداى نيكوكار احسانگر را» و هر گاه برايش چيزى پيش مى آمد كه دوست نمى داشت ، مى فرمود : «سپاس ، خداى را بر هر حالى ، و سپاس خداى را بر اين حال» .

١١٦٣.امام صادق عليه السلام : هر گاه براى پيامبر خدا حادثه اى پيش مى آمد كه خوش حالش مى كرد ، مى فرمود : «سپاس ، خداى را بر اين نعمت» و هر گاه حادثه اى برايش پيش مى آمد كه او را اندوهگين مى ساخت ، مى فرمود : «سپاس ، خداى را بر هر حالى» .

١١٦٤.امام حسين عليه السلام ـ در خطبه روز تاسوعا ـ: خداى را به نيكوترين ثنا مى ستايم ، و در خوشى و ناخوشى ، او را سپاس مى گويم ... .