نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١٧
١٠٩٢.امام صادق عليه السلام : خداوند به هر بنده اى نعمتى دهد ـ هر چه و هر اندازه كه باشد ـ و او خدا را بر آن ، سپاس گويد ، اين سپاسگويىِ او براى خدا ، برتر و بزرگ تر و سنگين تر از خود آن نعمت است .
١٠٩٣.امام رضا عليه السلام : هر كس خدا را بر نعمت حمد گويد ، هر آينه از او سپاس گزارى كرده است ، و اين حمد ، برتر از خود آن نعمت است .
١٠٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر همه دنيا يك لقمه شود و بنده مسلمان آن را بخورد وسپس بگويد : «ستايش ، خداى را» ، اين گفته او برايش از دنيا و هر آنچه در دنياست ، بهتر باشد .
١٠٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر همه دنيا ، سراسر ، در دست مردى از امّت من باشد ، و او [بر اين نعمت] بگويد : «ستايش ، خداى را» ، هر آينه اين ستايش خدا ، برتر از آن [همه نعمت] است .
٢ / ١٢
ستايشِ بسيار گفتن
١٠٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : برترين بندگان خدا در روز رستاخيز ، ستايشگران اند .
١٠٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روز رستاخيز ، مردمان در بيابانى صاف و پهناور گردآورده مى شوند ، به طورى كه صدا و نگاه به همه آنها مى رسد . سپس بانگ دهنده اى بر مى خيزد و بانگ مى زند : «امروز اين جمعيت خواهند دانست كه چه كسى به گراميداشت ، سزاوارتر است» . آن گاه گويد : كجايند آنان كه خوشى و ناخوشى خداوند را سپاس و ستايش مى گفتند ؟» . پس اين كسان كه اندك شمارند ، برمى خيزند و بدون حسابرسى به بهشت مى روند .