١٢٣٢.امام باقر عليه السلام : امام زين العابدين عليه السلام هر گاه مى خواست به يكى از املاك خود برود ، چون پايش را در ركاب مى گذاشت ، با [دادن] هر مقدار [صدقه] كه برايش ميسّر بود ، سلامت خود را از خداوند عز و جل مى خريد و وقتى خداوند عز و جل او را به سلامت باز مى گرداند ، خداى تعالى را ستايش و سپاس مى گفت و باز هر اندازه كه برايش ميسّر بود ، صدقه مى داد .

١٢٣٣.امام باقر عليه السلام ـ هنگام سوار شدن بر مركب ـ: سپاس و ستايش ، خدايى را كه به اسلام هدايتمان كرد و قرآن را به ما آموخت ، و نعمت وجود محمّد صلى الله عليه و آله را به ما ارزانى داشت . ستايش ، خدايى را كه اين [مركب] را رام ما ساخت ، در حالى كه ما بر آن توانا نبوديم ، و ما به سوى پروردگارمان باز مى گرديم . [١] و ستايش ، خداى را كه پروردگار جهانيان است .

٤ / ٢٨

هنگام ديدن هلال ماه

١٢٣٤.عمل اليوم والليلة ـ به نقل از عبد اللّه بن مطرف ـ: پيامبر خدا ... هر گاه هلال ماه را مى ديد ، مى فرمود : «هلال خوبى است . ستايش ، خدايى را كه ماه فلان و بهمان را برد و ماه فلان و بهمان را آورد» .

[١] اين جملات ، اقتباسى است از آيه ١٣ سوره زخرف .