نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٦٣
١٤٧٠.مستدرك الوسائل : موسى عليه السلام گفت : خداوندا ! كارى نشانم بده كه با آن به بهشت روم. فرمود : «بگو : معبودى جز خدا نيست ؛ زيرا اگر اين جمله بر آسمان ها نهاده شود ، آنها را در هم مى شكند .
١٤٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : موسى عليه السلام در مناجات خود با پروردگارش گفت : خداوندا ! شناخت تو چگونه است ؟ به من بياموز . فرمود : «گواهى مى دهى كه : معبودى جز خدا نيست» . گفت : خداوندا ! نماز چگونه است؟ به موسى عليه السلام فرمود : «بگو : معبودى جز خدا نيست» . و همين طور بندگان آن را تا قيامت بگويند. گفت : خداوندا ! پس نماز چه؟ فرمود : «بگو : معبوى جز خدا نيست . و همين طور ، بندگانم نيز تا روز قيامت ، آن را بگويند . [زيرا] هر كس اين را بگويد ، اگر آسمان ها و زمين هاى هفتگانه در يك كفَّه نهاده شوند و جمله معبودى جز خدا نيست را در كفّه اى ديگر ، اين جمله بر آنها سنگينى مى كند ؛ هر چند به همان اندازه [ى هفت آسمان و زمين] ، بر آن كفّه افزوده شود» .
١٤٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پيام آور خدا نوح عليه السلام ، چون زمان مرگش فرا رسيد ، به فرزندش فرمود : من تو را وصيت مى كنم . تو را به دو چيز فرمان مى دهم و از دو چيز نهى مى كنم . به گفتنِ «معبودى جز خدا نيست» فرمانت مى دهم؛ زيرا اگر هفت آسمان و هفت زمين در يك كفّه و «معبودى جز خدا نيست» در كفّه اى ديگر نهاده شود ، كفّه «معبودى جز خدا نيست» بر كفّه آنها سنگينى مى كند و اگر هفت آسمان و هفت زمين ، حلقه اى به هم پيوسته باشند ، «معبودى جز خدا نيست» آنها را درهم مى شكند . و به گفتنِ «منزّه است خدا و ستايش باد او را» [نيز فرمانت مى دهم]؛ زيرا آن ، نماز هر موجودى است و به واسطه آن است كه به خلق ، روزى داده مى شود.