١٢٥٩.مسند رويانى ـ به نقل از ابو اُمامه باهلى ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله كه ديد من لبانم را مى جنبانم ، فرمود : «چرا لبانت را مى جنبانى؟» . گفتم : ذكر خدا مى گويم. فرمود : «آيا تو را به چيزى ره نمون نشوم كه اگر شب تا روز و روز تا شب ذكر بگويى ، باز هم آن بيشتر است؟» . گفتم : چرا ، اى پيامبر خدا! فرمود : «بگو : سپاس ، خداى را به شمار آنچه آفريده . سپاس ، خداى را به اندازه همه آنچه آفريده . سپاس ، خداى را به شمار آنچه در آسمان ها و زمين است . سپاس ، خداى را به شمار آنچه كتاب او شماره كرده است . سپاس ، خداى را به شمار همه موجودات . سپاس ، خداى را به اندازه همه موجودات . منزّه باد خداى ، به شمار آنچه آفريده . منزّه باد خداى ، به اندازه آنچه آفريده . منزّه باد خداى ، به شمار آنچه در آسمان ها و زمين است . منزّه باد خداى ، به شمار آنچه كتاب او شماره كرده است . منزّه باد خداى ، به شمار همه موجودات . منزّه باد خداى ، به اندازه همه موجودات» .

١٢٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سپاس ، خداى را بر دهش هايش . او را بر نعمت هايش مى ستايم و بر نواخت هايش سپاس مى گويم و به فرمانش گردن مى نهم ؛ خدايى كه هر كه را او گم راه كند ، كس نتواند هدايت نمايد و هر كه را او يارى دهد ، بى ياور نباشد . گواهى مى دهم كه معبودى جز خداى يگانه و بى انباز نيست و اين كه محمّد ، بنده او و فرستاده برگزيده او و امانتدار پسنديده اوست ؛ او را دستچين كرد و به او عطا نمود ، او را برگزيد و پسنديد . درود و سلام خدا بر او و خاندانش باد . بار خدايا ! من از تو درخواست مى كنم : ايمانى راستين كه پس از آن ، هرگز به كفر نگرايم ؛ و رحمتى كه با آن به افتخار كرامت تو در دنيا و آخرت نايل آيم . خجسته اى تو ـ اى پروردگار ما! ـ و برينى تو . روشنايىِ تو ـ اى پروردگار من! ـ پُر درخشيد ، پس هدايت نمودى . بردبارىِ تو ـ اى پروردگار من! ـ بس عظيم است و از اين روست كه مى بخشايى ، پس تو را سپاس . روىِ تو ، گرامى ترينِ روى هاست ، پايگاه تو برترين پايگاه است و آنچه تو عطا كنى ، بهترين و گواراترينِ عطاهاست . از تو ـ اى پروردگار ما! ـ اطاعت مى شود ، پس تو قدردانى مى كنى و از تو ـ اى پروردگار ما! ـ نافرمانى مى شود ؛ اما تو آن كسى را كه بخواهى ، مى بخشى . دعاى درمانده را ـ آن گاه كه بخواندت ـ اجابت مى كنى ، رنج و گزند را مى زدايى ، بيمار را شفا مى بخشى ، و گناه بزرگ را مى آمرزى . هيچ كس نمى تواند نعمت هاى تو را بشمارد . پس اى پروردگار ما ! تو را سپاس ؛ سپاسى ابدى كه تعدادش شمردنى نباشد و زمان آن به سر نيايد ؛ سپاسى به سانِ سپاس بندگان سپاس گزارت ، از اوّلين تا آخرينِ آنها .