١٢٤٠.الكافى ـ به نقل از ابن عذرمى از پدرش ـ: امير مؤمنان عليه السلام هر گاه مى خواست خطبه عقد بخواند ، مى فرمود : «ستايش ، خداى را . او را مى ستايم و از او يارى مى طلبم و به او ايمان دارم و بر او توكّل مى كنم . گواهى مى دهم كه معبودى جز خداى يگانه و بى انباز نيست ، و گواهى مى دهم كه محمّد بنده و فرستاده اوست ... . خداى را سپاس ، بر آنچه آيد و بر آنچه گذشته است . ستايش بى مانند و ثناى ناب و خالص ، او را بر نعمت هاى دل پذيرى كه به ما داده و ما را در آنها غوطه ور ساخته و بدان آراسته مان گردانيده است» .

٤ / ٣٤

هنگام استفاده از بُخور و عطر

١٢٤١.الأمان : روايت شده است كه پيامبر خدا هنگام استعمال بخور ، مى گفت : «ستايش ، خداى را كه با لطف و نعمت او كارهاى نيك به انجام مى رسد . بار خدايا ! ما را خوش بو گردان ، رايحه هاى ما را معطّر ساز ، بازگشت ما را نيكو بدار ، تقوا را ره توشه ما ساز و بهشت را بازگشتگاه ما ، و ميان ما و عافيت بخشى و كرامتت نسبت به ما ، جدايى مينداز ، كه تو بر هر چيز توانايى» .