١٠٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به سؤال از پاداش كسى كه بگويد : پاكا خد: هر گاه بنده بگويد : «پاكا خدا» ، هر آنچه زير عرش است ، با او تسبيح مى گويد و به گوينده آن ، ده برابرش عطا مى شود ، و هر گاه بگويد : «ستايش خداى را» ، خداوند نعمت هاى دنيا را به او ارزانى مى دارد و به نعمت هاى آخرت وصل مى كند . اين [ذكر] ، جمله اى است كه اهل بهشت هر گاه وارد آن شوند ، مى گويند . هر سخنى كه در دنيا مى گويند ، قطع خواهد شد ، بجز گفته «ستايش خداى را» . خداى تعالى مى فرمايد : «نيايششان در آن جا «پاكى تو اى خداوند!» است ، و درودشان در آن جا «سلام» است ، و آخر نيايش آنان اين است كه : «ستايش ، خداى را كه پروردگار جهانيان است»» .

١٠٨٥.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: از ارجمندى اين سخن ـ يعنى «ستايش ، خداى را» ـ است كه خداوند متعالى آن را آغاز كتابش ، و پايان نيايش بهشتيانش قرار داده است ، و مى فرمايد : «و پايان نيايش آنان ، اين است كه : «ستايش ، خداى را كه پروردگار جهانيان است»» .

٢ / ٩

برترين دعا

١٠٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : برترين دعا ، گفتنِ «ستايش خداى را» است .