نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٧
١٠٥٥.امام صادق عليه السلام : سپاس هر نعمتى ، هر چند آن نعمت بزرگ باشد ، اين است كه خداوند عز و جل را بر آن ، ستايش گويى .
١٠٥٦.امام صادق عليه السلام : هر نعمتى ، كوچك يا بزرگ ، كه خداوند به بنده اى ارزانى مى دارد ، اگر بنده بگويد : «ستايش ، خداى را» ، بى گمان ، شكر آن نعمت را به جا آورده است .
١٠٥٧.امام صادق عليه السلام : هر كس چون صبح كند ، چهار مرتبه بگويد : «ستايش ، خداى را كه پروردگارِ جهانيان است» ، شكر آن روزش را به جا آورده است ، و هر كس چون شب كند ، همين گونه بگويد ، شكر آن شبِ خود را نيز به جا آورده است .
١٠٥٨.امام صادق عليه السلام : هر كس در هر روز ، هفت مرتبه بگويد : «ستايش ، خداى را بر هر نعمتى كه به من داده يا خواهد داد» ، [١] بى گمان ، شكر نعمت هاى گذشته و آينده را به جا آورده است .
١ / ٥
آغاز و فرجام سپاس گزارى
١٠٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ابراهيم عليه السلام از پروردگارش عز و جل پرسيد : پروردگارا ! پاداش كسى كه تو را ستايش گويد ، چيست؟ فرمود : «ستايش ، آغازِ سپاس گزارى و فرجامِ سپاس گزارى است . ستايش ، به سوى عرش پروردگار جهانيان ، بالا برده مى شود» .
[١] يا : «هر نعمتى كه در گذشته داشته ام و يا اكنون دارم» .