نهج الذكر (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١١٧
٩٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ صيدى شكار نمى شود ، مگر به سبب كاستن از تسبيحش ... و هيچ شاخه اى از درختى با تبر جدا نمى شود ، مگر به سبب كاستن از تسبيحش ، و به هيچ انسانى گزندى نمى رسد ، مگر به سبب گناهى [كه انجام مى دهد] ، و البته آنچه خدا از او بخشيده ، بيشتر است .
٩٦٣.الدرّ المنثور ـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا فرمود : «بانگ خروس ، نماز اوست و بال زدنش ، سجود و ركوع او» . سپس اين آيه را قرائت كرد : «و هيچ چيز نيست ، مگر آن كه او را تسبيح و ستايش مى گويد ، امّا شما تسبيح آنان را نمى فهميد» .
٩٦٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عمر همه چارپايان و همه خزندگان و جنبندگان زمينى ، در گرو تسبيحگويى آنهاست . پس هرگاه تسبيحگويى شان به سر آيد ، خداوند ، جان آنها را مى گيرد و فرشته مرگ را در اين كار ، دستى نيست . [١]
٩٦٥.امام صادق عليه السلام : از پرندگانْ شكار نمى شود ، مگر آن پرنده اى كه تسبيحگويى اش را فرو نهاده باشد .
[١] علّامه طباطبايى قدس سرهمى گويد : شايد مراد از جمله «و فرشته مرگ را در اين كار ، دستى نيست» ، اين باشد كه او شخصا آنها را قبضِ روح نمى كند ، بلكه برخى فرشتگان و دستْ ياران ، اين كار را انجام مى دهند . در هر حال ، فرشتگان ، اسباب واسطه اند .