٩٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعاى «أسماء الحُسنى» ـ: بار خدايا ! از تو درخواست مى كنم به آن نامت كه با آن ، اسرافيل عليه السلام را آفريدى و با آن نام ، او را باعظمت آفريدى و او با آن نام ، تا روز قيامت ، تو را تسبيح مى گويد ... . بار خدايا ! از تو درخواست مى كنم به آن نامت كه اسرافيل عليه السلام با آن نام ، تو را تسبيح مى گويد ، چنان تسبيحى كه همه فرشتگان ، عبادت خود را قطع مى كنند تا به صداى خوشِ او و تسبيحگويى اش با آن نام ، گوش دهند . بار خدايا ! از تو درخواست مى كنم ، به آن نامت كه عزرائيل عليه السلام در پيشگاه تو با آن نام ، تو را تسبيح مى گويد . بار خدايا ! از تو درخواست مى كنم به آن نامت كه جبرئيل عليه السلام در پيشگاه تو با آن نام ، تو را تسبيح مى گويد . بار خدايا ! از تو درخواست مى كنم به آن نامت كه اسرافيل عليه السلام با آن نام ، تو را تسبيح مى گويد و از هر لفظى از تسبيح او فرشته اى مى آفرينى كه تا روز قيامت . با آن نام ، تو را تسبيح مى گويد .

٩ / ٣

ذكر فرشتگان در تسبيح

٩٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، در آسمانِ دنيا فرشتگانى دارد كه پيوسته در خشوع اند و تا روز قيامت ، سرهايشان را بلند نمى كنند ... . و اهل آسمان دنيا (پايين) مى گويند : «پاكا پروردگار مُلك و ملكوت !» و اهل آسمان دوم مى گويند : «پاكا زنده اى كه هرگز نمى ميرد !» .

٩٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در آسمان چهارم ، فرشته اى است كه در تسبيحش مى گويد : پاكا آن كه از ميان اين انبوه خلايق ، اين خلقِ اندك (يعنى : اصحاب يمين) را به اين بخششِ بزرگ ، ره نمون شد .

٩٥٨.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به پرسش از دو فرشته هارون و ماروت ، و ا: آن دو براى امتحان و آزمايش بودند و در آن روز ، تسبيحشان اين بود كه : اگر انسان ، چنين و چنان كند ، چنين مى شود و اگر دست به فلان و بهمان كار بزند ، چنان مى شود .