دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٩
١٥٤.امام صادق عليه السلام : قابيل ، چون ديد كه آتش ، قربانى هابيل را پذيرفت، ابليس به او گفت: هابيل ، اين آتش را مى پرستيده است ! پس قابيل گفت: من آتشى را كه هابيل پرستيده است ، نمى پرستم ؛ بلكه آتش ديگرى را مى پرستم و برايش قربانى پيشكش مى كنم تا قربانى ام را بپذيرد. از اين رو آتشكده ها ساخت و قربانى كرد، در حالى كه او از پروردگارش عز و جلشناختى نداشت. فرزندانش نيز از او چيزى جز پرستش آتش ، به ارث نبردند.
١٠ / ٢
كافرانِ از اهل كتاب «بگو: آيا شما را از زيانكارترين ها خبر دهيم ؟ » تا آخر آيه ـ :
١٥٥.امام على عليه السلام ـ در پاسخ ابن كوّا ، كه از ايشان پرسيد : اى امير مؤمنان ! مرا از اين سخن خداوند عز و جل آگاه كن:مقصود ، كافرانِ اهل كتاب اند ؛ يعنى يهود و نصارا . آنان ، [در ابتدا] بر آيينِ درست بودند ؛ امّا در عقايد خويش ، بدعت آورى كردند ، در حالى كه گمان مى كردند كه كار درستى مى كنند. «بگو: آيا شما را از زيانكارترين ها خبر دهيم ؟ آنان ، كسانى اند كه كوشش ايشان در زندگى دنيا ، به هدر رفته است و خود مى پندارند كه كارِ درستى انجام مى دهند» ـ :
١٥٦.امام باقر عليه السلام ـ در باره اين سخن خداوند:آنان ، عبارت اند از: نصارا ، كشيشان ، راهبان ، مسلمانانِ شبهه گرا و فرقه گرا ، حَروريّه[١] و اهل بدعت .
[١] . حَروريّه، طايفه اى از خوارج اند ، منسوب به حَرورا ، لشكرگاه خوارج ، كه جايى است در نزديكى كوفه.