٢٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ماه رجب، ماه برگزيده خدا از ميان ماه هاست و آن، ماه خداست . هر كس ماه رجب را بزرگ بدارد، فرمان خدا را بزرگ داشته است و هر كه فرمان خدا را بزرگ بدارد ، [خدا] او را وارد بهشت هاى پُرنعمت مى كند و رضايت بزرگ ترِ خويش را براى او واجب مى سازد.

٢٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رجب، ماه اَصَمّ[١] و درخشان خداست ؛ ماهى كه خداوند، آن را براى خود ، واجب ساخته است.

٢٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رجب، ماه بزرگى است!

٢٩٧.النوادر ، راوندى ـ به نقل از ابن عبّاس ـ :ماه رجب كه فرا مى رسيد ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مسلمانان را دور خود جمع مى كرد و براى آنان به سخنرانى مى پرداخت. او خدا را حمد و ثنا مى گفت و از پيامبران پيشين ، ياد مى كرد و بر آنان درود مى فرستاد . سپس مى فرمود : «اى مسلمانان! ماه بزرگ و مباركى بر شما سايه افكنده است و آن، ماه اصبّ است . [يعنى] در اين ماه، رحمت بر همه بندگانش فرو مى ريزد مگر بر بنده مشرك و يا كسى كه در اسلام، بدعتى پديد آورد» .

٢٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند در آسمان هفتم، فرشته اى گماشته است كه به آن ، «داعى» گويند ، و چون ماه رجب فرا رسد ، آن فرشته هر شبِ آن ماه را تا صبح، ندا مى دهد : «خوشا بر ذاكران! خوشا بر طاعت كنندگان!» . خداوند نيز مى فرمايد : «من ، همنشين كسى هستم كه با من ، همنشين باشد، و مطيع كسى هستم كه اطاعتم كند، و آمرزنده كسى هستم كه از من آمرزش بخواهد . ماه، ماه من است و بنده، بنده من و رحمت، رحمت من. هر كه مرا در اين ماه بخواند ، پاسخش مى گويم، و هر كه از من [چيزى] بخواهد، عطايش مى كنم، و هر كه از من هدايت جويد ، راه نمايش خواهم بود . اين ماه را رشته اى (ريسمانى) بين خودم و بندگانم قرار داده ام. هر كس به اين رشته (ريسمان) چنگ زند، به من مى رسد».

[١] . اَصَمّ ، به معناى : دربسته ، توپُر ، كَر و سنگين است .