دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٣٩
٣٧٨.المستدرك على الصحيحين: ابن عبّاس هر گاه از آب زمزم مى نوشيد ، مى گفت: «خدايا! از تو دانشى سودمند ، روزى اى گسترده ، و درمانى براى هر درد مى طلبم» .
٣٧٩.المحاسن : از بعضى اصحاب ما روايت شده است كه: هر گاه از آب زمزم نوشيدى ، بگو: «خداوندا! آن را دانشى سودمند ، روزى اى گسترده، و درمانى براى هر درد و بيمارى قرار بده» . امام كاظم عليه السلام هر گاه از آب زمزم مى نوشيد، مى فرمود : «بسم اللّه . الحمدُ للّهِ . الشكرُ للّهِ» .
١٢ / ٣
آب فرات
٣٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر روز ، چند مثقال از بركت بهشت در آب فُرات ، نازل مى شود.
٣٨١.امام زين العابدين عليه السلام ـ در توصيف فرات ـ :هر شب، فرشته اى از آسمان ، فرود مى آيد كه همراهش سه مثقال مُشك از مُشك هاى بهشت است و آنها را در فرات مى افكند . در شرق و غرب زمين، هيچ نهرى بابركت تر از آن نيست.
٣٨٢.تهذيب الأحكام ـ به نقل از عبد اللّه بن سليمان ـ :در زمان ابو العبّاس [سفّاح] ، امام صادق عليه السلام ، هنگامى كه به كوفه آمد ، سوار بر مركب خود و در همان لباس سفر آمد تا به پل كوفه رسيد. آن گاه ايستاد و به غلامش فرمود: «به من آب بده» . وى ظرف آب ملّاحى را گرفت و آن را پر از آب كرد و به امام عليه السلام داد. امام عليه السلام ، آن را نوشيد، در حالى كه آب بر محاسن و لباس هايش مى ريخت . سپس باز هم آب خواست. غلام، آب داد. بار ديگر آب خواست. غلام به او آب داد . پس امام عليه السلام خدا را سپاس گفت و فرمود: «چه رود بابركتى! آگاه باشيد كه روزى هفت قطره از بهشت، در آن مى ريزد . اگر مردم مى دانستند چه بركتى در آن است، در ساحل آن، خيمه مى زدند . اگر نبود آنچه از خطاكاران وارد آن مى شود ، هيچ بيمار و عليلى وارد آن نمى شد ، مگر آن كه بهبود مى يافت».