«سپس او را به آفرينشى ديگر ، باز آفريديم. پس آفرين بر خدا ، و پُرخير و بركت است او ، كه نيكوترينِ آفرينندگان است!» .ر . ك : اعراف : آيه ٥٤ ، فرقان : آيه ١ و ١٠ و ٦١ ، غافر : آيه ٦٤ ، زخرف : آيه ٨٥ ، الرحمن : آيه ٧٨ .

حديث

١.امام صادق عليه السلام ـ در ضمن دعا ـ :از تو مى خواهم... ، به آن نامت كه عرش تو بِدان استوار گشت و به آن نام يكتاى يگانه بى نظير و بلندت كه همه هستى را آكَنْده است ؛ همان نام پاكِ پاكيزه مبارك .

٢.طبّ الأئمّة، دو پسر بسطام ـ به نقل از خالد عَبْسى ـ :امام رضا عليه السلام اين تعويذ[٢] را به من آموخت وفرمود: «آن را به برادران مؤمنت بياموز زيرا ؛ اين براى هر دردى ، كارساز است ، و آن ، اين است : خود را در پناه خداوندگار زمين و خداوندگار آسمان ، قرار مى دهم . خود را در پناه كسى قرار مى دهم كه با وجود نام او ، هيچ دردى ، آسيب نمى رسانَد . خود را در پناه كسى قرار مى دهم كه نامش ، بركت و درمان است » .

[١] . با توجّه به معنايى كه براى «بركت» گفته شده (خير فراوان ، نفع كثير و متراكم ، خير ماندگار و...) ، در ترجمه احاديثى كه اين واژه در آنها به كار رفته ، بيشتر بر خود واژه تكيه مى كنيم ؛ چرا كه مأنوس تر و روان تر است . (م) [٢] . تعويذ : دعا و حِرزى كه براى حفاظت از دردها و خطرها مى خوانند و در آن ، به خدا پناه مى برند .