٢٨.الغيبة ، طوسى ـ به نقل از ابو هاشم جعفرى ـ :محمّد بن صالح ارمنى، از امام عسكرى عليه السلام درباره اين سخن خداوند عز و جلپرسيد : «خدا آنچه را بخواهد، محو يا اثبات مى كند ، و اصل كتاب، نزد اوست» . امام عسكرى عليه السلام فرمود : «و آيا جز آنچه را كه بوده، محو مى سازد ، و جز آنچه را كه نبوده، اثبات مى كند ؟» . پيش خودم گفتم : اين، بر خلاف آن چيزى است كه هشام بن حكم مى گويد كه : او (خدا) چيزى را كه پديد نيامده باشد ، نمى داند . پس، امام عسكرى عليه السلام نگاهى به من كرد و فرمود : «بلند مرتبه است خداوند جبّارى كه دانا به چيزهاست، پيش از بودنشان» . [١]

٢٩.علل الشرائع ـ به نقل از سماعه ـ :از امام صادق عليه السلام شنيد[م ]كه مى فرمود : «خداوند از هيچ قومى، عذابى را كه بر آنان سايه افكنده، باز نگردانده است، جز قوم يونس». گفتم : آيا بر آنان [چون ابر] سايه افكنده بود؟ امام فرمود : «بله ، حتّى با كف دستشان آن را لمس كردند» . گفتم : اين، چگونه ممكن است ؟ فرمود : «در دانشِ ثبت شده نزد خداوند كه هيچ كس بر آن آگاه نيست ، چنين بوده كه او عذاب را از آنان باز مى گرداند» .

[١] . ممكن است راوى ، مقصود هشام را درست درك نكرده است و امام عليه السلام درك نادرست راوى را رد كرده اند.